"Αναπνοές Έλικα"

Δημοσιεύτηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2014

Σε ένα κόσμο πλημμυρισμένο από εικόνες, βιώνουμε διαφορετικές οπτικές εμπειρίες κι εικονικές μεταμορφώσεις κάθε φορά που βλέπουμε κάτι, ακόμη κι όταν αυτό φαίνεται να παραμένει εντελώς ίδιο. Είναι επειδή αλλάζει ο τρόπος που προβάλλονται οι αντιλήψεις και τα συναισθήματά μας πάνω σε κάτι που διαρκώς μετατοπίζεται σε διαφορετικές συνθήκες. Οι πίνακές μου εξερευνούν την αρχιτεκτονική και τον κόσμο των κατασκευών, όχι τόσο σε σχέση με τον τρόπο που τίθενται σε εφαρμογή ή λειτουργούν όσο σε σχέση με το πώς σταθερά αναπαράγουμε εικόνες αυτού του κόσμου, κάθε φορά που κοιτάμε τους χώρους με διαφορετική ματιά. Βασισμένοι σε κομμάτια από φωτογραφίες που ανασυνθέτουν δυνητικά σενάρια όταν συνδυαστούν μεταξύ τους, οι πίνακές μου υπερτονίζουν αυτούς ακριβώς τους ανασυνδυασμένους χώρους, εξερευνώντας τι θα μπορούσε να συμβεί μ’ αυτούς. Πρόκειται για χώρους που δεν θα μπορούσαν να υπάρξουν στην πραγματικότητα, κάτι σαν υβριδικές υποστάσεις βασισμένες σε ένα κολάζ εντυπώσεων. Αυτή η ελαφρά μετακίνηση από τον υπαρκτό κόσμο, μου επιτρέπει να πειραματίζομαι με υλικές ιδιομορφίες της ζωγραφικής ακριβώς όπως πειραματίζομαι και με καθιερωμένα θέματα της σύνθεσης. Η πλαστικότητα και ζωντάνια από τα πολύχρωμα γεωμετρικά σχήματα που επικαλύπτουν την φαινομενικά δυσδιάστατη επιφάνεια του καμβά επηρεάζονται σε μεγάλο βαθμό από τους εικονικούς κόσμους των δικτυωμένων ηλεκτρονικών υπολογιστών. Μερικές φορές προβάλλω τρισδιάστατες κινήσεις πάνω στον καμβά, διαπερνώντας έτσι το επίπεδο της εικόνας και μετατρέποντας σε κίνηση την ακινησία της. Σ’ αυτά τα έργα, τα φυσικά χαρακτηριστικά του πίνακα μετατίθενται σε δεύτερο επίπεδο καθώς οι προβαλλόμενες κινήσεις και η ζωγραφισμένη επιφάνεια αλληλοσυμπληρώνονται, παίζοντας ένα παιχνίδι αμφισβήτησης των προκαταλήψεών μας ως προς το τι είναι πραγματικό και τι όχι. Επιπλέον, οι πίνακές μου μπορεί να ιδωθούν σαν τοπία – εσωτερικό τοπίο ενός απεριόριστου εικονικού χώρου ή εξωτερικό τοπίο δικτυωμένων πόλεων. Με τον ψηφιακό κόσμο ενσωματωμένο στην καθημερινή πρακτική της ζωής στα αστικά κέντρα, το να είναι κανείς καλλιτέχνης σε μια πόλη συνεπάγεται μια διαρκή σχέση του με την τεχνολογία. Οι πίνακές μου εξερευνούν πώς ο φυσικός κόσμος και αντικείμενα όπως οι πίνακες που τον απεικονίζουν μπορούν να υπάρξουν ως υποκατάστατα φαινόμενα του ψηφιακά άυλου. Αυτή η διαδικασία της "φυσιοποίησης" του ψηφιακού μοιάζει με μια διαδικασία «μπρος-πίσω» αλλά για τον ίδιο ακριβώς λόγο την βρίσκω προκλητική. Το κολάζ μου ανταποκρίνεται στην "αποκοπή και επικόλληση" που αποτελεί μια από τις πιο συνηθισμένες μεθόδους στην ψηφιακή εποχή μας. Η διαδικασία προσθήκης και αφαίρεσης χρωματικών επιπέδων μεταφράζεται σαν πρακτική πολυπεπίπεδης χρήσης ή αλλιώς πολυεπίπεδης θέασης, με την έννοια του να βλέπει κανείς τα πολλαπλά, ταυτόχρονα και διαρκώς κινούμενα φάσματα πολλαπλών χώρων, που συνυπάρχουν καθημερινά μέσα σε μια πόλη.