«Περιμένοντας τον Γκοντό» τον Μάρτιο στο Διεθνές Φεστιβάλ Λευκωσίας σε σκηνοθεσία του Θ. Τερζόπουλου

Δημοσιεύτηκε στις 20 Νοεμβρίου 2025

Το Διεθνές Φεστιβάλ Λευκωσίας ενημερώνει το κοινό ότι οι παραστάσεις της παράστασης «Περιμένοντας τον Γκοντό», σε σκηνοθεσία του Θεόδωρου Τερζόπουλου, που αναβλήθηκαν λόγω ασθένειας ενός εκ των πρωταγωνιστών, θα πραγματοποιηθούν στις 12 και 13 Μαρτίου 2026, στο Δημοτικό Θέατρο Λευκωσίας (20:30).

Πρόκειται για μια παραγωγή του Emillia Romagna Teatro, μια παράσταση – σταθμό, στα όρια του μνημειακού και του κωμικού. Ο Θεόδωρος Τερζόπουλος δεν «σκηνοθετεί» με την κλασική έννοια του όρου. Επανασυνθέτει. Διεμβολίζει το κείμενο. Επανενεργοποιεί τον μύθο και τον παραδίδει στο σήμερα, όχι ως αφήγηση, αλλά ως σωματική, οντολογική εμπειρία. Δεν είναι ένα έργο για την αναμονή, αλλά ένας καθρέφτης της ύπαρξης, ένα υπόκωφο ουρλιαχτό ενός κόσμου που διαρκώς καταρρέει.

Ποια η ερμηνεία του έργου;

Ποιος είναι, τελικά, ο Γκοντό του τίτλου που δεν εμφανίζεται ποτέ; Κάποιος σωτήρας ή ακόμα και ο ίδιος ο Θεός, όπως φανερώνει η παραφθορά του ονόματος στα αγγλικά (Godot, από το God = Θεός); Ο Μπέκετ έχει, πάντως, παραδεχτεί ότι εκείνο που ενδιέφερε τον ίδιο δεν ήταν τόσο ο Γκοντό όσο το «περιμένοντας».

Στο «Περιμένοντας τον Γκοντό» υπάρχουν δύο δυνατές απαντήσεις: Η προσπάθεια επικοινωνίας και συνύπαρξης με τον Άλλον, αυτόν που βρίσκεται μπροστά μας, αυτή την ανεξιχνίαστη και σκοτεινή περιοχή των απωθημένων επιθυμιών και φόβων, των λησμονημένων αισθήσεων και ενστίκτων, την περιοχή του ζωικού και του θείου, όπου γεννιούνται η τρέλα και το όνειρο, το παραλήρημα και ο εφιάλτης. Αυτό είναι το ταξίδι που θα προσπαθήσουμε να κάνουμε: προς τον Άλλον εντός μας και προς τον Άλλον εκτός, απέναντι, μακριά μας. Είναι το ίδιο ταξίδι που επιχειρούμε κάθε μέρα. Περιμένοντας τη λύτρωση της ζωής από τα δεσμά του θανάτου. Τη συνάντηση με τον Άνθρωπο; Το τέλος κάθε ταπείνωσης ανθρώπου από άνθρωπο; Το τίποτα ή την αναμονή, όπως ειρωνικά λέει ο Μπέκετ.

Η διαχρονικότητα του έργου

Το έργο του Μπέκετ παραμένει εκκωφαντικά σύγχρονο. Η απουσία νοήματος, η αναμονή ενός σωτήρα που δεν έρχεται, ο φαύλος κύκλος της αδράνειας - όλα αυτά, όσο κι αν ανήκουν στην εποχή του υπαρξισμού, επανέρχονται στο προσκήνιο σήμερα, σε μια εποχή ριζικής αβεβαιότητας. Δεν είναι απλώς ένας Μπέκετ. Είναι μια κατάδυση στο ασυνείδητο του κόσμου. Μέσα από έναν λιτό αλλά φορτισμένο σκηνικό χώρο, ένα μαύρο κουτί κι ένας σταυρός από φως, η παράσταση εγγράφεται στη μνήμη όχι μόνο ως θεατρική εμπειρία αλλά ως υπαρξιακή εγγραφή.

Στην εκδοχή του Τερζόπουλου, το «Περιμένοντας τον Γκοντό» αποκτά σωματικότητα, μορφοποιείται ως «σκηνική εγκατάσταση», ως ένας τόπος μνήμης και ταυτόχρονα μια σκηνή εσωτερικής ρήξης. Ο θεατής δεν παρακολουθεί - βυθίζεται.

Τι έγραψε ο Τύπος

Il Giornale Milano – Αντρέα Μπισίκια, 4/3/2024

Μια παράσταση που φέρνει σε διάλογο το παρόν με το παρελθόν αλλά και την αρχαία Ελλάδα, όπου ο σκηνοθέτης έχει βαθιά μελετήσει τις τραγωδίες, κυρίως τις Βάκχες.

Hystrio – Τζουζέπε Λιότα, Ιούνιος 2023

Μια ανατριχιαστική σκηνή με ματωμένα πρόσωπα και μαχαίρια θυμίζει Σαίξπηρ ή αρχαία τραγωδία – ένας Μπέκετ έξω από τον Μπέκετ.

Sipario – Νίκολα Αρριγκόνι, 2/2/2023

Σκηνικά: ένα μαύρο παραλληλεπίπεδο που ανοίγει σχηματίζοντας σταυρό. Μια εικόνα μιας σταυρωμένης ανθρωπότητας, όπου οι λέξεις είναι καρφιά στην ψυχή.

GliStatiGenerali.com – Βάλτερ Πορτσέντα, 18/1/2023

Ο Τερζόπουλος “προδίδει” τον Μπέκετ για να τον αποκαταστήσει: μετατρέπει το έργο σε ένα κόσμημα της τέχνης της υποκριτικής και της σκηνοθεσίας.

HuffingtonPost.it – Μάριο Ντε Σάντις, 17/1/2023

Ο σκηνοθέτης προκαλεί τον Μπέκετ με ένα σκηνικό-σύμβολο, μια διασταύρωση μεταξύ Bauhaus και Δωρικού ρυθμού. Οι χαρακτήρες αγγίζουν τα πρόσωπα μεταξύ τους, σαν σιαμαίοι – σε μια σωματική και θεατρική ένταση εντελώς αντι-νατουραλιστική.

Recensito.net – Τομάζο Κιμέντι, 16/1/2023

Ο Τερζόπουλος εντοπίζει πλήρως την ανθρώπινη τραγωδία στο έργο, ξεκλειδώνει το εσωτερικό μας χάος και αγγίζει τις κορυφές της ύπαρξης.

Controscena.net – Ενρίκο Φιόρε, 13/1/2023

Η σκηνοθεσία αποδομεί και ανασυνθέτει το κείμενο του Μπέκετ, επαναφέροντάς το στην ουσία του – σε έναν κόσμο πολύ ευρύτερο από τη θεατρική σκηνή.

Exibart – Τζουζέπε Ντιστεφάνο, Φεβρ. 2023

Ο Μπέκετ του Τερζόπουλου είναι φρέσκος, ξεκάθαρος, γεμάτος ανθρωπιά – ένας “ζωντανός” αλληγορικός μηχανισμός.

L’Espresso – Φραντσέσκα Ντε Σάνκτις, 15/2/2023

Μια παράσταση ισχυρού αντίκτυπου, πολιτική, επίκαιρη – ένας Μπέκετ γεμάτος ειρωνεία, αλλά και ελπίδα.

Ένας παγκόσμιος σκηνοθέτης

Ο Θεόδωρος Τερζόπουλος είναι διεθνούς κύρους Έλληνας σκηνοθέτης, θεμελιωτής μιας μοναδικής μεθόδου εκπαίδευσης του ηθοποιού που διδάσκεται σε έδρες θεατρικών και κλασικών σπουδών σε περισσότερα από 30 πανεπιστήμια και εθνικές δραματικές σχολές σε όλο τον κόσμο. Είναι ένας εμβληματικός σκηνοθέτης, ο οποίος κάνει ένα θέατρο αλλιώτικο. Ποτέ δεν μιλά για ρόλους, χαρακτήρες ή ψυχολογικά κίνητρα. Μιλά, όμως, για το σώμα του ηθοποιού, τον θεό Διόνυσο και την τελετουργία.

Η περσινή «Ορέστεια» που παρουσίασε με το Εθνικό Θέατρο Ελλάδος ήταν sold out και η φετινή παρουσίαση του «Γκοντό» αποδεικνύουν ότι το έργο του Τερζόπουλου συνομιλεί βαθιά με το παρόν και το διεθνές κοινό.

Ανοικτή συζήτηση με την καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Κύπρου δρα Μαίρη Ρούσσου τον βοηθό σκηνοθέτη Μιχάλη Τραίτση

Την Παρασκευή 13 Μαρτίου 2026, στις 19:00, θα πραγματοποιηθεί στο Δημοτικό Θέατρο Λευκωσίας, διάλεξη με αφορμή τον Μπέκετ και το έργο «Περιμένοντας τον Γκοντό», από την καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Κύπρου δρα Μαίρη Ρούσου. Στη διάλεξη θα παραστεί και θα μιλήσει ο βοηθός σκηνοθέτης της παράστασης «Περιμένοντας τον Γκοντό», Μιχάλης Τραίτσης, ο οποίος έκανε και τη δραματουργική επιμέλεια του έργου.

Με αφορμή λοιπόν, την παράσταση και στο πλαίσιο της συνεργασίας του Φεστιβάλ με το Πανεπιστήμιο Κύπρου, συνδιοργανώνεται ανοικτή συζήτηση με το κοινό. Η δρ Ρούσου θα μιλήσει για τον Μπέκετ και τo ιταλικό στοιχείο στο έργο του, τον Γκοντό και την ιστορία του, αλλά και για την παράσταση. Την παράσταση και τη διάλεξη χορηγεί η Ιταλική Πρεσβεία.

Συντελεστές

Συγγραφέας: Σάμιουελ Μπέκετ
Πνευματικά δικαιώματα: Éditions de Minuit
Ιταλική μετάφραση: Carlo Fruttero

Σκηνοθεσία, σκηνικά, φώτα και κοστούμια: Θεόδωρος Τερζόπουλος

Δραματουργική επιμέλεια & βοηθός σκηνοθέτη: Μιχάλης Τραίτσης
Εκπαίδευση ηθοποιών – Μέθοδος Τερζόπουλου: Giulio Germano Cervi

Σκηνικά κατασκευασμένα στο εργαστήριο σκηνογραφίας της ERT
Υπεύθυνος εργαστηρίου & επιπλοποιός: Gioacchino Gramolini
Τεχνίτες ξύλου: Davide Lago, Sergio Puzzo, Veronica Sbrancia, Leandro Spadola
Σκηνογραφία– διακόσμηση σκηνικού: Ludovica Sitti with Sarah Menichini, Benedetta Monetti, Martina Perrone, Bianca Passanti

Σχεδιασμός LED: Roberto Riccò
Τεχνικός διευθυντής: Massimo Gianaroli
Υπεύθυνος σκηνής: Gianluca Bolla
Τεχνικός σκηνής & props: Eugenia Carro
Επικεφαλής ηλεκτρολόγος: Antonio Rinaldi
Ηχολήπτης: Paolo Vicenzi
Υλοποίηση κουστουμιών & ενδυματολόγος: Carola Tesolin

Παραγωγή: Emilia Romagna Teatro ERT / Teatro Nazionale, Fondazione Teatro di Napoli – Teatro Bellini
Σε συνεργασία με: Attis Theatre Company

Φωτογραφίες: Johanna Weber

Παραγωγή: ERT

Παίζουν (μεταξύ άλλων): Paolo Musio, Stefano Randisi, Enzo Vetrano, Giulio Germano Cervi, Rocco Ancarola

Διάρκεια: 90΄

Ηλικίες: Κατάλληλο

Το έργο παρουσιάζεται στα ιταλικά, με υπέρτιτλους στα ελληνικά και αγγλικά.

Εισιτήρια:

Από την ιστοσελίδα more.com: http://bit.ly/4grNxB8 και το ταμείο του Δημοτικού Θεάτρου Λευκωσίας (Δευτέρα - Παρασκευή 10:00-13:00).

Τιμές εισιτηρίων:

VIP: €30/ €33

ΖΩΝΗ Α: €26/ €28

ΖΩΝΗ Β: €24/ €26

ΖΩΝΗ Γ: €22/ €24

ΖΩΝΗ Δ: €20/€22

Δικαιούχοι μειωμένων εισιτηρίων: Παιδιά, μαθητές, στρατιώτες, φοιτητές, συνταξιούχοι, πολύτεκνοι, άνεργοι, ηθοποιοί, ΑΜΕΑ (δωρεάν) με παρουσίαση σχετικής ταυτότητας.

Πληροφορίες: 22797979 (Δευτέρα - Παρασκευή 10:00-13:00) &

http://bit.ly/3VjZ0ZG

Ταυτότητα Φεστιβάλ

Διοργανωτές: Δήμος Λευκωσίας, Nicosia For Art

Χορηγοί φεστιβάλ: ΟΠΑΠ Κύπρου, more.com, Ιταλική Πρεσβεία, Cyprus Public Transport.

Υποστηρικτές: Travelhouse, UCLan Cyprus, WINECORE, Gate Twenty Two Boutique Hotel, Classic Hotel Nicosia

Χορηγοί επικοινωνίας: Εκδοτικός Οίκος ΔΙΑΣ & Τηλεόραση ΣΙΓΜΑ

ΛΕΖΑΝΤΑ: Φωτογραφίες της Ph. Johanna Weber