Her

Δημοσιεύτηκε στις 03 Απριλίου 2014

Αν ζούσαμε σε ένα παράλληλο σύμπαν, όπου τα πράγματα θα ήταν πολύ πιο δίκαια και αντικειμενικά, τότε το "Her" θα κέρδιζε σίγουρα φέτος το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας. Σε μια εποχή όπου οι συγγραφείς του Χόλιγουντ φαίνεται να έχουν στερέψει παντελώς από έμπνευση και πρωτοτυπία, με τα remakes, τους σούπερ ήρωες και τα sequels να κατακλύζουν κάθε εβδομάδα τις κινηματογραφικές αίθουσες, ο Spike Jonze έρχεται να μας υπενθυμίσει ότι "ναι", μπορεί ακόμα να υπάρξει παρθενογένεση στην τέχνη. Ο Jonze λοιπόν γράφει και σκηνοθετεί μια απόλυτα "γήινη" ταινία επιστημονικής φαντασίας, η οποία διαδραματίζεται στο κοντινό μέλλον, συγκεκριμένα στο 2025, σε ένα –ελαφρώς– φουτουριστικό Λος Άντζελες (το σκηνικό μπορεί να σου θυμίσει κάτι από το "Lost in Translation" που γύρισε η πρώην σύζυγος του Jonze, Sofia Coppola στην Ιαπωνία), αλλά θα μπορούσε κάλλιστα να μιλά για τις δυσκολίες και την περιπλοκότητα των ανθρώπινων σχέσων έτσι όπως τις βιώνουμε σήμερα. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε το γεγονός ότι η ταινία κέρδισε τόσο τη Χρυσή Σφαίρα όσο και το Όσκαρ Πρωτότυπου Σεναρίου (ήταν υποψήφια για πέντε Όσκαρ, μεταξύ άλλων για το βραβείο Καλύτερης Ταινίας, αλλά και Καλύτερου Τραγουδιού για το νοσταλγικό "Moon Song" της Karen O.). Στον πρωταγωνιστικό ρόλο συναντούμε τον "ιδιόρρυθμο" Joaquin Phoenix, στην πιο γλυκιά ερμηνεία της καριέρας του, ο οποίος μεταμορφώνεται στον Theodore Twombly, ένα μοναχικό συγγραφέα που κερδίζει τα προς το ζην γράφοντας συγκινητικά, προσωπικά γράμματα για άλλους ανθρώπους. Μένει σε ένα πολυτελές διαμέρισμα, σε ένα μοντέρνο πολυώροφο κτίριο με μια υπέροχη θέα, αλλά ζει μόνος, έχοντας συντροφιά τις αναμνήσεις ενός ευτυχισμένου παρελθόντος. Μελαγχολικός και βαθιά πληγωμένος μετά το χωρισμό του από την πρώην σύζυγό του Catherine (Rooney Mara), ο Theodore ιντριγκάρεται από ένα καινούργιο, προχωρημένο λειτουργικό σύστημα, το οποίο υπόσχεται μια διαισθητική οντότητα από μόνη της, μοναδική για κάθε χρήστη. Αφού το σύστημα μπαίνει σε εφαρμογή, ο Theodore είναι στην ευχάριστη θέση να γνωρίσει τη Samantha (ακούμε καθόλη τη διάρκεια την αισθαντική φωνή της Scarlett Johansson, που χωρίς αυτήν η ταινία δεν θα είχε το ίδιο εξαιρετικό αποτέλεσμα), μια έξυπνη, θηλυκή φωνή, ευαίσθητη και εκπληκτικά αστεία. Καθώς οι ανάγκες της και οι επιθυμίες της αυξάνονται σε συνδυασμό με τις δικές του, η φιλία τους γίνεται πιο βαθιά και καταλήγει σε μια αμοιβαία αγάπη. "Πώς μοιράζεσαι τη ζωή σου με κάποιον;" απορεί η Samantha. "Δεν έχω αγαπήσει ποτέ καμιά γυναίκα όσο εσένα" λέει ο Theodore στη θηλυκή φωνή του υπολογιστή. "Είμαστε εδώ για λίγο και σε αυτό το σύντομο χρονικό διάστημα θέλω να ζήσω χαρούμενη" λέει η πάντα εξαιρετική Amy Adams, η οποία υποδύεται την κολλητή φίλη του Theodore. Όχι, διαφωνώ. Το "Her" δεν είναι μια ταινία επιστημονικής φαντασίας. Είναι μια αμιγώς κοινωνική ταινία που θίγει τη συναισθηματική αποξένωση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα. Το "Her" μπορεί να μην κέρδισε τελικά το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, αλλά προσωπικά θεωρώ ότι ήταν η πιο όμορφη ταινία των φετινών Όσκαρ.