Ο Τζίτζικας

Δημοσιεύτηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 2014

Βρίσκεται στην καρδιά του Στροβόλου, σε μια πολύ ευδιάκριτη και πολύβουη τοποθεσία, στεγασμένη σε ένα ανακαινισμένο σπίτι εποχής, όπου σερβίρονται ανατρεπτικές ελληνικο-κυπριακές γεύσεις. Η ρετρό διακόσμηση με minimal διάθεση είναι διάχυτη παντού. Οι ξύλινες και κοκκινωπές αποχρώσεις, διασκορπισμένες στα μικρά ενωμένα δωμάτια του σπιτιού, δημιουργούν μια ζεστή ατμόσφαιρα. Ενώ στο εξωτερικό του, τα δέντρα σε συνδυασμό με το λευκό χαλικάκι, τις παραδοσιακές καρέκλες και τη μακρόστενη βεραντούλα αποπνέουν γραφικότητα. Το ασπρόμαυρο μενού δεν είναι μεγάλο, αλλά αρκετό για να ικανοποιήσει όλους. Από κρύα ορεκτικά θα βρεις τζατζίκι, ταχίνι, μελιτζανοσαλάτα, γιαούρτι, χτυπητή και τυροκαυτερή, ενώ από τα ζεστά υπάρχουν λαχανικά σχάρας ή σε χυλό, ραβιόλες, χαλούμι με ντομάτα σε πίτα, γεμιστά μανιτάρια και τυρομπουκιές σε κανταΐφι με μαρμελάδα ντομάτας. Οι πατατούλες με ρίγανη, με τυρί ή λεμονάτες δεν θα μπορούσαν να λείπουν από τον κατάλογο. Από τα κρέατα υπάρχουν σουβλάκια χοιρινά ή κοτόπουλου, μπιφτέκια με κοτόπουλο, χοιρινό, βοδινό και αρνί, σεφταλιές, πανσέτα, κότσι και κοντοσούβλι, όλα με πατάτες στο φούρνο. Και για το τέλος, γλυκό της ημέρας. Το καλωσόρισμα συμπεριλαμβάνει τραγανά στικς ψωμιού με λαδορίγανη και dip από φρέσκο ελαιόλαδο με αρωματικά, ενώ το κρασί έρχεται αιφνιδιαστικά μέσα σε παλιές, χρωματιστές, μεταλλικές γαλατιέρες με πάγο. Κατά την επίσκεψή μου, από τις τρεις σαλάτες του (ελληνική, με ντομάτα ή με πράσινα λαχανικά) επέλεξα την ελληνική και έμεινα πολύ ευχαριστημένη από τα πλούσια και φρέσκα υλικά της. Το ταχίνι του ήταν σπιτικό και πολύ καλά χτυπημένο, το ίδιο και η εύγευστη χτυπητή του με πιπεριά Φλωρίνης και αρωματικά. Τη μελιτζανοσαλάτα, ωστόσο, θα την προτιμούσα πιο δεμένη. Λάτρεψα όμως τα μπιφτέκια κοτόπουλου με σάλτσα ντομάτας και γιαουρτιού, όπως επίσης και τις τυρομπουκιές κανταϊφιού, έστω και αν ήρθαν χωρίς μαρμελάδα ντομάτας. Οι φρέσκες πατατούλες με τυρί ήταν υπέροχες, το ίδιο και το μαριναρισμένο χοιρινό σουβλάκι του που ανέδυε ένα λεπτό άρωμα από κύμινο. Οι σεφταλιές πάλι δεν με ενθουσίασαν, αλλά με αντάμειψαν στο τέλος τα γλυκά του. Η σοκολατόπιτα σαν κέικ είχε ανεπαίσθητο άρωμα καρύδας, η αναρόπιτα έδενε τέλεια με το τραγανό φύλλο μπακλαβά και το ψημένο αχλάδι, ενώ το αρωματικό μπισκότο της τάρτας σε συνδυασμό με φρέσκες φράουλες και την καλοφτιαγμένη κρέμα αποτελούσαν το επιστέγασμα ενός νόστιμου επιδορπίου. Σε αυτό το μέρος λοιπόν θα φας καλά και ανατρεπτικά, αφού πίσω από την κουζίνα βρίσκεται ο Μάριος Χατζηιωσήφ και επίσης μια ολόκληρη Ομάδα Αρχιμαγείρων Κύπρου που χρησιμοποιεί το χώρο για σεμινάρια.