Δημοσιεύτηκε στις 23 Νοεμβρίου 2022
Στην εποχή που η τέχνη αποκτά κάθε μέρα νέα μορφή και έννοια λόγω της φυσικής εξέλιξής της αλλά και της τεχνολογίας, βλέπουμε μια σειρά έργων από μελάνι πάνω σε χαρτί που με την πρώτη ματιά σου κεντρίζει το ενδιαφέρον.
Αν μη τι άλλο, οι λεπτομέρειες στα έργα της Μαρίας Κοφτερού σε κρατούν προσηλωμένο, να τα παρατηρείς και ασυναίσθητα να σκέφτεσαι τη δημιουργική διαδικασία. Με μια πρώτη ματιά, τα έργα μοιάζουν με επεξεργασμένες φωτογραφίες αλλά, στην ουσία, είναι ένα σύνολο από εντυπωσιακά καθαρές γραμμές που έγιναν με πολλή συγκέντρωση και υπερβολική αγάπη για την τεχνική αυτή. Τα βλέπεις και αυτόματα νιώθεις, όσο μπορείς, τον κόπο του καλλιτέχνη.
Λίγο πριν τα εγκαίνια της έκθεσης «landscapes I / in vitro», στην Isnotgallery, κάναμε 7 ερωτήσεις στην Μαρία Κοφτερού, για να κατανοήσουμε λίγο καλύτερα την τεχνική, το παρασκήνιο αλλά και το τι θα δούμε στις 25 Νοεμβρίου.
Για αρχή, βάλε μας λίγο στο κόνσεπτ της έκθεσης «landscapes I / in vitro».
Η έκθεση αυτή αποτελείται από μια συλλογή σχεδίων από μελάνι πάνω σε χαρτί με θέμα τοπία που έχω συναντήσει, προσπαθώντας να αποδώσω την αίσθηση που μου έχουν δημιουργήσει. Τα σχέδια μετά τοποθετούνται μέσα σε γυάλινες θήκες σαν να ήταν δείγματα ειδών με χρήση τεχνικής μικρογραφίας βιτρό σαν αποκρυστάλλωση του κάθε τοπίου ως ένα συμβάν που λαμβάνει χώρα στην αντίληψη μας.
Γιατί επιλέγεις το μελάνι και το χαρτί;
Μου αρέσουν πολύ οι υφές των υλικών όσο και η αμεσότητα που παρέχουν. Το γεγονός ότι το μελάνι δεν σβήνεται με βοηθά στο να ζωγραφίζω πιο αποφασιστικά. Είναι μια διαδικασία στην οποία προχωράς και χτίζεις σιγά σιγά, το οποίο είναι μαγικό για μένα.
Πώς προέκυψε η ενασχόληση σου με αυτή την τεχνική και τι σε κέρδισε σ’ αυτή;
Από πάντα θαύμαζα τις εικονογραφήσεις βιβλίων, τα comics και καθώς συνέχιζα να ζωγραφίζω οι εμμονές μου βρήκαν τρόπο να βγουν στην επιφάνεια. Συνέχισα να κάνω σχέδια επειδή δεν είχα άλλη επιλογή, όσο προχωρώ μαθαίνω, ανακαλύπτω καινούργια πράγματα.
Τι είναι αυτό που ίσως «αγνοεί» ο κόσμος για τη διαδικασία δημιουργίας ενός έργου με μελάνι;
Ενδεχομένως το ότι είναι μια διαδικασία που εμπεριέχει μια γερή δόση στυλιζαρίσματος ακόμη και αν το έργο στην τελική μοιάζει ρεαλιστικό. Επίσης, όταν ένα έργο από μελάνι είναι απλό και καθαρό μπορεί να θεωρηθεί ευτελές, ενώ στην πραγματικότητα η καθαρότητα της γραμμής είναι κάτι που προκύπτει μετά από πολλές ώρες εξάσκησης.
Βλέπουμε έργα κατά βάση εμπνευσμένα από τη φύση. Υπάρχει ιδιαίτερος λόγος;
Από παλιά έκανα σπουδές από την φύση, την θεωρώ ανεξάντλητη πηγή έμπνευσης. Ενώ σπούδαζα, λόγω του ότι το Πανεπιστήμιο ήταν δίπλα από το πάρκο της Ακαδημίας περνούσα αρκετό χρόνο στο δάσος, πράγμα που ώθησε την δουλειά μου προς αυτή την κατεύθυνση. Εκείνη την εποχή διάβαζα τον διάλογο Τίμαιος και η έννοια της Πλατωνικής χώρας ως ένας ενδιάμεσος οντολογικά χώρος, είχε αιχμαλωτίσει την φαντασία μου, έστρεψα την προσοχή μου στις όχθες των ποταμών.
Πόσο απαραίτητη είναι, για σένα, η γυάλινη θήκη όπου εσωκλείονται τα έργα;
Είναι o τρόπος με τον οποίο τα σχέδια προστατεύονται από την σκόνη κ.λπ. αλλά ταυτόχρονα λειτουργεί σαν τρόπος προσδιορισμού του χώρου που τα τοπία καταλαμβάνουν καθώς η υαλουργία παρέχει αυτή την ευελιξία. Έμαθα την τεχνική με χαλκοταινία όταν ήμουν μικρή από τον πατέρα μου, ο οποίος είναι υαλουργός και την χρησιμοποίησα πριν μερικά χρόνια για να φτιάξω θήκες για μια σειρά σχεδίων ακατέργαστων κρυστάλλων, ήταν κάτι το οποίο προέκυψε λογικά. Είχα συνειδητοποιήσει τότε ότι είχα πρόσβαση σε ένα πόρο. Θεωρώ ότι είναι σημαντικό οι καλλιτέχνες να εκμεταλλεύονται την υπάρχουσα τεχνογνωσία πάνω σε μορφές έκφρασης οι οποίες κινδυνεύουν να εκλείψουν.
Τι θα ήθελες να λάβει ο κόσμος από την έκθεση σου;
Θα ήθελα ο κόσμος να περιπλανηθεί, να παρατηρήσει την περιπλοκότητα της φύσης και αν οδηγηθεί εκεί, να σκεφτεί τις σχεδιαστικές λύσεις που μπορεί να παρέχει.
* Η Μαρία Κοφτερού γεννήθηκε στην Κύπρο το 1986. Σπούδασε Ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας, κατά την διάρκεια των σπουδών της ολοκλήρωσε μαθητεία στην Σχολή Καλών Τεχνών Slade του Πανεπιστημιακού Κολεγίου του Λονδίνου. Επίσης σπούδασε Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο Κύπρου. Έχει λάβει μέρος σε εικαστικές εκθέσεις σε Κύπρο και το εξωτερικό όπως την Mirror Κάτοπτρο στις Αποθήκες Παπαδάκη στη Λεμεσό το 2020 και την Λευκαρίτικο Κέντημα, Τρόποι και Μετατροπίες στο Συμβούλιο της Ευρώπης στο Στρασβούργο η οποία οργανώθηκε από την UNESCO το 2017. Το 2021 συνεπιμελήθηκε μαζί με τον Άντρο Ευσταθίου την έκθεση Paper στην Isnotgallery. Ασχολείται με το σχέδιο πάνω σε χαρτί, την εικονογράφηση, το χειροποίητο γυαλί, και την τοιχογραφία ως μέλος του συνεργείου Deltacron στην Λευκωσία όπου ζει και εργάζεται.
Συντάκτης: Νάκης Αντωνίου
Σχετικά
Τοπία II/ in vitro: Ατομική έκθεση της Μαρίας Κοφτερού στη Λευκωσία
Η έκθεση αποτελεί συνέχεια της εικαστικής έρευνας που ανέπτυξε η καλλιτέχνις τα τελευταία χρόνια γύρω από την έννοια του τοπίου
Πάμε στο Πάρκο Σαλίνα στη Λάρνακα για την πρώτη εντυπωσιακή έκθεση έργων «The Archive» των φοιτητών του πανεπιστημίου UCLan Cyprus
Mε αφίσες, τυπογραφικές συνθέσεις, fashion collections, βίντεο, μικρού μήκους ταινίες, διαδραστικές ψηφιακές εφαρμογές και websites
Έκθεση «Διάλογος: Νίκη Μαραγκού – Ρόδη Κωνσταντόγλου» στη Λεβέντειο Πινακοθήκη
Η πρώτη έκθεση της Λεβεντείου Πινακοθήκης στη μνήμη της Νίκης Μαραγκού πραγματοποιήθηκε το 2016
Women in Focus: Η γυναίκα του 20ού αιώνα μέσα από το βλέμμα των μεγαλύτερων φωτογράφων της ιστορίας
Μια Εμβληματική Έκθεση Φωτογραφίας που θα καθηλώσει
Τα μουσεία ανοίγουν τις πόρτες τους για τη Διεθνή Ημέρα Μουσείων 2026
Η φετινή διοργάνωση δίνει ιδιαίτερη έμφαση στη συμμετοχή των παιδιών και των οικογενειών
Η Νίκη Παπασπύρου και ο Μάριος Φούρναρης αναλαμβάνουν την επιμέλεια της Μπιενάλε Λάρνακας 2027
Οι επιμελητές θα διαμορφώσουν ένα διεθνές πολυθεματικό πρόγραμμα
Η Κύπρος συμμετείχε στην 61η Μπιενάλε Βενετίας με τη Μαρίνα Ξενοφώντος
Η εικαστική γλώσσα της Ξενοφώντος διερευνά ζητήματα μνήμης και αθέατων ιστοριών του κυπριακού χώρου σε ευρύτερα κοινωνικά και πολιτισμικά συμφραζόμενα
Εγκαίνια της έκθεσης “Η Τριλογία του Παραθερισμού” του Χριστόδουλου Παναγιώτου
Mια ειδικά σχεδιασμένη εγκατάσταση για το Ξενοδοχείο Μινέρβα, Πλάτρες, με νέα έργα σε ανάθεση από το Pylon Art & Culture
66 φωτογραφίες από 28 φωτογράφους, σε δημιουργικό διάλογο με την ποίηση
Στην έκθεση φωτογραφίας “Echoes of Trees – Between Image and Verse”/ «Αντηχήσεις Δέντρων – Ανάμεσα στην Εικόνα και τον Στίχο».
«A disappearing act, an erroneous camouflaging»: Νέα ατομική έκθεση του Λεόντιου Τουμπουρή
Η έκθεση κινείται ανάμεσα στη μετάβαση και την παύση, φωτίζοντας τις σωματικές και ψυχολογικές εντάσεις
The Greatest Nation Ever: Ο Yeti παρουσιάζει φαντασιακά σύμπαντα ισχύος και πίστης στη Λεμεσό
Τα έργα συγκροτούν κόσμους ρευστούς και μεταβαλλόμενους
Μάτια να βλέπουν και χέρια να αγγίζουν: Αναδρομική έκθεση για τη Νίνα Ιακώβου στη Λάρνακα
Η σχέση της με την κυπριακή γη και τα υλικά της, τον πηλό, την πέτρα, τα ίχνη της χειρονομίας, διατρέχει ολόκληρο το έργο της
