7 ερωτήσεις στη Μαρία Κοφτερού, λίγο πριν τα εγκαίνια της έκθεσης ''landscapes I / in vitro''

Δημοσιεύτηκε στις 23 Νοεμβρίου 2022

Στην εποχή που η τέχνη αποκτά κάθε μέρα νέα μορφή και έννοια λόγω της φυσικής εξέλιξής της αλλά και της τεχνολογίας, βλέπουμε μια σειρά έργων από μελάνι πάνω σε χαρτί που με την πρώτη ματιά σου κεντρίζει το ενδιαφέρον.

Αν μη τι άλλο, οι λεπτομέρειες στα έργα της Μαρίας Κοφτερού σε κρατούν προσηλωμένο, να τα παρατηρείς και ασυναίσθητα να σκέφτεσαι τη δημιουργική διαδικασία. Με μια πρώτη ματιά, τα έργα μοιάζουν με επεξεργασμένες φωτογραφίες αλλά, στην ουσία, είναι ένα σύνολο από εντυπωσιακά καθαρές γραμμές που έγιναν με πολλή συγκέντρωση και υπερβολική αγάπη για την τεχνική αυτή. Τα βλέπεις και αυτόματα νιώθεις, όσο μπορείς, τον κόπο του καλλιτέχνη.

Λίγο πριν τα εγκαίνια της έκθεσης «landscapes I / in vitro», στην Isnotgallery, κάναμε 7 ερωτήσεις στην Μαρία Κοφτερού, για να κατανοήσουμε λίγο καλύτερα την τεχνική, το παρασκήνιο αλλά και το τι θα δούμε στις 25 Νοεμβρίου.

View this post on Instagram

A post shared by isnotgallery (@isnotgallery)

Για αρχή, βάλε μας λίγο στο κόνσεπτ της έκθεσης «landscapes I / in vitro».

Η έκθεση αυτή αποτελείται από μια συλλογή σχεδίων από μελάνι πάνω σε χαρτί με θέμα τοπία που έχω συναντήσει, προσπαθώντας να αποδώσω την αίσθηση που μου έχουν δημιουργήσει. Τα σχέδια μετά τοποθετούνται μέσα σε γυάλινες θήκες σαν να ήταν δείγματα ειδών με χρήση τεχνικής μικρογραφίας βιτρό σαν αποκρυστάλλωση του κάθε τοπίου ως ένα συμβάν που λαμβάνει χώρα στην αντίληψη μας.

Γιατί επιλέγεις το μελάνι και το χαρτί;

Μου αρέσουν πολύ οι υφές των υλικών όσο και η αμεσότητα που παρέχουν. Το γεγονός ότι το μελάνι δεν σβήνεται με βοηθά στο να ζωγραφίζω πιο αποφασιστικά. Είναι μια διαδικασία στην οποία προχωράς και χτίζεις σιγά σιγά, το οποίο είναι μαγικό για μένα.

Πώς προέκυψε η ενασχόληση σου με αυτή την τεχνική και τι σε κέρδισε σ’ αυτή;

Από πάντα θαύμαζα τις εικονογραφήσεις βιβλίων, τα comics και καθώς συνέχιζα να ζωγραφίζω οι εμμονές μου βρήκαν τρόπο να βγουν στην επιφάνεια. Συνέχισα να κάνω σχέδια επειδή δεν είχα άλλη επιλογή, όσο προχωρώ μαθαίνω, ανακαλύπτω καινούργια πράγματα.

View this post on Instagram

A post shared by isnotgallery (@isnotgallery)

Τι είναι αυτό που ίσως «αγνοεί» ο κόσμος για τη διαδικασία δημιουργίας ενός έργου με μελάνι;

Ενδεχομένως το ότι είναι μια διαδικασία που εμπεριέχει μια γερή δόση στυλιζαρίσματος ακόμη και αν το έργο στην τελική μοιάζει ρεαλιστικό. Επίσης, όταν ένα έργο από μελάνι είναι απλό και καθαρό μπορεί να θεωρηθεί ευτελές, ενώ στην πραγματικότητα η καθαρότητα της γραμμής είναι κάτι που προκύπτει μετά από πολλές ώρες εξάσκησης.

Βλέπουμε έργα κατά βάση εμπνευσμένα από τη φύση. Υπάρχει ιδιαίτερος λόγος;

Από παλιά έκανα σπουδές από την φύση, την θεωρώ ανεξάντλητη πηγή έμπνευσης. Ενώ σπούδαζα, λόγω του ότι το Πανεπιστήμιο ήταν δίπλα από το πάρκο της Ακαδημίας περνούσα αρκετό χρόνο στο δάσος, πράγμα που ώθησε την δουλειά μου προς αυτή την κατεύθυνση. Εκείνη την εποχή διάβαζα τον διάλογο Τίμαιος και η έννοια της Πλατωνικής χώρας ως ένας ενδιάμεσος οντολογικά χώρος, είχε αιχμαλωτίσει την φαντασία μου, έστρεψα την προσοχή μου στις όχθες των ποταμών.

Πόσο απαραίτητη είναι, για σένα, η γυάλινη θήκη όπου εσωκλείονται τα έργα;

Είναι o τρόπος με τον οποίο τα σχέδια προστατεύονται από την σκόνη κ.λπ. αλλά ταυτόχρονα λειτουργεί σαν τρόπος προσδιορισμού του χώρου που τα τοπία καταλαμβάνουν καθώς η υαλουργία παρέχει αυτή την ευελιξία. Έμαθα την τεχνική με χαλκοταινία όταν ήμουν μικρή από τον πατέρα μου, ο οποίος είναι υαλουργός και την χρησιμοποίησα πριν μερικά χρόνια για να φτιάξω θήκες για μια σειρά σχεδίων ακατέργαστων κρυστάλλων, ήταν κάτι το οποίο προέκυψε λογικά. Είχα συνειδητοποιήσει τότε ότι είχα πρόσβαση σε ένα πόρο. Θεωρώ ότι είναι σημαντικό οι καλλιτέχνες να εκμεταλλεύονται την υπάρχουσα τεχνογνωσία πάνω σε μορφές έκφρασης οι οποίες κινδυνεύουν να εκλείψουν.

Τι θα ήθελες να λάβει ο κόσμος από την έκθεση σου;

Θα ήθελα ο κόσμος να περιπλανηθεί, να παρατηρήσει την περιπλοκότητα της φύσης και αν οδηγηθεί εκεί, να σκεφτεί τις σχεδιαστικές λύσεις που μπορεί να παρέχει.

View this post on Instagram

A post shared by @mariakofterou

* Η Μαρία Κοφτερού γεννήθηκε στην Κύπρο το 1986. Σπούδασε Ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας, κατά την διάρκεια των σπουδών της ολοκλήρωσε μαθητεία στην Σχολή Καλών Τεχνών Slade του Πανεπιστημιακού Κολεγίου του Λονδίνου. Επίσης σπούδασε Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο Κύπρου. Έχει λάβει μέρος σε εικαστικές εκθέσεις σε Κύπρο και το εξωτερικό όπως την Mirror Κάτοπτρο στις Αποθήκες Παπαδάκη στη Λεμεσό το 2020 και την Λευκαρίτικο Κέντημα, Τρόποι και Μετατροπίες στο Συμβούλιο της Ευρώπης στο Στρασβούργο η οποία οργανώθηκε από την UNESCO το 2017. Το 2021 συνεπιμελήθηκε μαζί με τον Άντρο Ευσταθίου την έκθεση Paper στην Isnotgallery. Ασχολείται με το σχέδιο πάνω σε χαρτί, την εικονογράφηση, το χειροποίητο γυαλί, και την τοιχογραφία ως μέλος του συνεργείου Deltacron στην Λευκωσία όπου ζει και εργάζεται.

Συντάκτης: Νάκης Αντωνίου