Γιάννης Χαρούλης

Δημοσιεύτηκε στις 25 Φεβρουαρίου 2013

Στις περσινές συναυλίες του Γιάννη Χαρούλη βιώσαμε κάτι πρωτόγνωρο. Χάρη σ’ αυτόν, γίναμε όλοι μια παρέα στο ‘Εναλλάξ’. Μια παρέα που ένιωσε ότι μπορεί ακόμα να αγαπά, να τραγουδά, να νιώθει, να συγκινείται…

Ο σπουδαίος Κρητικός ερμηνευτής επιστρέφει στο νησί μας για τέσσερις συναυλίες, οι οποίες αποτελούν κομμάτι μιας μεγάλης βόλτας που πραγματοποιεί, με τραγούδια… της δικής του και της δικής μας ουσίας. Τραγούδια που τα χαρακτηρίζει η αλήθεια και η καθαρότητα, όπως άλλωστε και όλη τη μουσική του πορεία και γενικότερα τη ζωή του. Συγκαταλέγεται στους λίγους μουσικούς που έχω γνωρίσει μέσω των live τους και δεν τους έχω απομυθοποιήσει. Αυτό είναι η μαγεία. Και δεν νομίζω να ’ναι τυχαίο που το κοινό του Χαρούλη αυξάνεται συνεχώς. Ελλαδικό περιοδικό είχε χαρακτηρίσει τα περσινά καλοκαιρινά live του ως το πιο καυτό συναυλιακό γεγονός. Μια παρέα που συνάντησα κατά τη διάρκεια των διακοπών μου στην Ελλάδα πέρσι, μιλούσε για τον Χαρούλη και έσταζε μέλι το στόμα της. Προσωπικά, έπαθα κόλλημα με τις ‘Μαγγανείες’, το δίσκο που του έγραψε ο Θανάσης και κυκλοφόρησε πριν από ένα περίπου χρόνο. Το ένα κομμάτι καλύτερο από το άλλο. Την ίδια ενέργεια που βγάζει επί σκηνής η φοβερή μπάντα του Χαρούλη, θα τη συναντήσεις και στο δίσκο. Είναι μαγικό αυτό που συμβαίνει στην περίπτωσή του. Η μουσική, η φωνή, οι στίχοι, γενικά η καλλιτεχνία του, ακόμα και η ίδια η φυσιογνωμία του, ξυπνούν κάτι πολύ αρχέγονο. Κάτι που οι περισσότεροι είχαμε ξεχάσει όλα αυτά τα χρόνια. Ότι, δηλαδή, υπάρχουν αυθεντικοί τραγουδιστές που έχουν δίψα, γνώση και μεράκι για την τέχνη τους και που μπορούν άνετα να διαμορφώσουν τον πολιτισμό του τόπου μας.

Η σημασία της επαφής

Δεν θα μπορούσαν άλλωστε να ’ναι αλλιώς τα πράγματα αν αναλογιστούμε ότι ο Γιάννης Χαρούλης μεγάλωσε με αρχές σε ένα χωριό της Κρήτης, τα Έξω Λακώνια του Αγίου Νικολάου. Αν αναλογιστούμε ότι τεχνικά, τα πρώτα του βήματα τού τα δίδαξε ο πατέρας του στο μαντολίνο. Αν αναλογιστούμε ότι ξεκίνησε την πορεία του από τα πανηγύρια. ‘Στο πανηγύρι πρέπει να βγάλεις στον άλλο την όρεξη να χορέψει. Θεωρούσα πως είχα υποχρέωση να σηκωθεί ο άλλος με την ψυχή του και να χορέψει. Αυτό είναι το μπράβο μου εμένα. Έχει μεγάλη σημασία όταν δένει ο κόσμος τα χέρια του ή όταν κρατά ώμο με ώμο. Έχει μεγάλη σημασία η επαφή. Ειδικά σε αυτούς τους κωλοκαιρούς που περνάμε, το να ακουμπήσεις του αλλουνού τον ώμο και να χορέψεις, να μοιραστείς, το θεωρώ αφάνταστα καθησυχαστικό και όμορφο. Παρηγορητικό’. Τα λόγια του από μια σχετικά πρόσφατη συνέντευξη στο περιοδικό ‘Soul’ φανερώνουν έναν άνθρωπο που αποπνέει απλότητα και ταπεινότητα και δείχνει μεγάλο σεβασμό, όχι μόνο στους μεγάλους δημιουργούς και το ρεπερτόριό τους, αλλά και στον απλό κόσμο που πάει να τον δει.

Η συμβολή του Θαν. Παπακωνσταντίνου

Αναμφισβήτητα, ως ερμηνευτής θεωρείται η πλέον ανερχόμενη δύναμη και σίγουρα σ’ αυτό βοήθησε και ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου με τα τραγούδια που του έγραψε για τις ‘Μαγγανείες’. Τον Θανάση τον εκτιμά απεριόριστα. Το καταλαβαίνεις, άλλωστε, από τα λεγόμενά του. ‘Τον είχα σαν ίνδαλμα και τον έχω, τόσο μουσικά όσο και ως τρόπους σκέψης και πράξης. Ο Θανάσης είναι μακράν διαφορετικός από πολλούς που έχω γνωρίσει. Μπορεί να κάτσεις σε μια παρέα και να μην καταλάβεις, να μη σου δώσει να καταλάβεις ότι μπορεί να δημιουργεί τέτοια πράγματα. Δεν το δείχνει εύκολα, δεν το παίρνεις χαμπάρι. Είναι σαν τον άνθρωπο που θα κάνει τη δουλειά του το πρωί, θα πλύνει τα χέρια του και θα καθίσει να φάει στο τραπέζι με καθαρή ψυχή και βλέμμα’. Είναι παράλληλα και πολύ χαρακτηριστικός λαουτιέρης ο Γιάννης Χαρούλης, με πολύ ψηλές επιδόσεις στα live του, ενώ στο ηχητικό αποτέλεσμα που ακούς συμβάλλει τα μέγιστα και η dream team των σπουδαίων μουσικών που έχει στο πλευρό του. Θα χαμογελάς συνεχώς από ικανοποίηση και ευφορία ακούγοντάς τους. Ξέρω γιατί το έπαθα. Κι αν αναρωτιέσαι πώς στήνει συνήθως το πρόγραμμά του, μάθε ότι εκτός από τα δικά του τραγούδια από τους τρεις προσωπικούς δίσκους του, συνήθως επιλέγει και τραγούδια άλλων συνθετών και τραγουδοποιών τα οποία φέρνει στα δικά του μέτρα, ενδεχομένως και ξένα τραγούδια. Μπορεί, δηλαδή, σε ανύποπτο χρόνο να σου ‘σκάσει’ ένα Tom Waits ή τα ‘Μαλαματένια λόγια’ των Μαρκόπουλου και Ελευθερίου, ένα τραγούδι 40 χρονών που είναι λες και γράφτηκε τώρα, από την άποψη ότι ο κόσμος το τραγουδά και πάλι με ένα φρεσκότατο βίωμα.