Ποια είναι η νέα περιοχή που θα αποκτήσει Μετεωρολογικό σταθμό;

Δημοσιεύτηκε στις 21 Ιανουαρίου 2021

Στην εκπομπή του ΣΙΓΜΑ, «Μεσημέρι και Κάτι», φιλοξενήθηκε ο Διευθυντής της Μετεωρολογικής Υπηρεσίας, Κλεάνθης Νικολαίδης, αναφέροντας ότι στην περιοχή Χρώμιο, στο Τρόοδος θα εγκατασταθεί ένας νέος Μετεωρολογικός σταθμός.
Η άγνωστη για πολλούς περιοχή, βρίσκεται κοντά στην Πλατεία όπως ανέφερε ο κύριος Νικολαίδης. Πρόκειται για ένα εγκαταλελειμμένο μεταλλείο. «Γίνεται συζήτηση με το Τμήμα Δασών για να παραχωρηθεί ένα τεμάχιο γης για τον σκοπό αυτό, των μετρήσεων».  «Σε συνεργασία με Ινστιτούτο Κύπρου εκεί θα γίνεται καταμέτρηση της ποιότητας του αέρα στη δασωμένη περιοχή», είπε ο κύριος Νικολαίδης.

Πιο κάτω, στοιχεία για την εκμετάλλευση χρωμίου στην Κύπρο, όπως καταγράφονται από το Γεωπάρκο Τρόοδους.

Μεταλλείο Χρωμίτη

Η εκμετάλλευση του χρωμίου στην Κύπρο, υπό τη μορφή των ορυκτών χρωμιτών, χρονολογείται από το 1922 με κάποιες μικρές επιφανειακές εκσκαφές ασυνεχούς λειτουργίας στη περιοχή του Τροόδους και του Δάσους Λεμεσού. Η συστηματική εκμετάλλευση του χρωμίτη άρχισε το 1931 στο Τρόοδος και συγκεκριμένα στο κοίτασμα Κοκκινόροτσου και ακολούθως αυτού των Καννούρων (1939) και Χ¨ Παύλου (1950). Τα κοιτάσματα αυτά βρίσκονται κοντά στη κορυφή του Ολύμπου, στη ζώνη επαφής του χαρτζβουργίτη με το δουνίτη και η μέση περιεκτικότητα του σπινέλιου  σε Cr2O3 ανέρχεται γύρω στο 52%. Η εκμετάλλευση του χρωμίτη στα δύο πρώτα κοιτάσματα ήταν συνεχής ενώ στο κοίτασμα Χ¨Παύλου περιοδική. Η εκμετάλλευση των κοιτασμάτων αυτών σταμάτησε το 1982, υπό την πίεση των τιμών εμπορίας του χρωμίτη, λόγω της υποκατάστασης του ως πυρίμαχου από άλλα υλικά και της διείσδυσης στη διεθνή αγορά φθηνού χρωμίτη από την Νότιο Αφρική με νέες μεθόδους παραγωγής σιδηροχρωμίου.

Για την εξόρυξη του χρωμίτη εφαρμόστηκαν υπόγειες μέθοδοι εκμετάλλευσης και συγκεκριμένα αυτές των οριζόντιων διαδοχικών πατωμάτων με κατακρήμνιση της οροφής ή πλήρωσης των κενών με λιθογόμωση ή υδραυλική γόμωση με χρήση τσιμεντοπολφού που περιείχε απορρίμματα του εργοστασίου εμπλουτισμού, που βρισκόταν στον Άγιο Νικόλαο της Στέγης στην Κακοπετριά. Σε μεμονωμένες περιπτώσεις εφαρμόστηκε και η μέθοδος του συμπτυσσόμενου μετώπου. Αξίζει να σημειωθεί ότι για τη όρυξη της τελευταίας κατώτερης στοάς προσπέλασης του κοιτάσματος Κοκκινόροτσου έγινε προσπάθεια χρησιμοποίησης μηχανήματος ολομέτωπης κοπής, ενώ για την όρυξη των εσωτερικών φρεάτων χρησιμοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία ειδικό μηχάνημα ολομέτωπης ανιούσας όρυξης.

Οι μέθοδοι εμπλουτισμού που εφαρμόστηκαν ήταν βαρυτικές, όπως, βαρέα διάμεσα σε τύμπανα και κυκλώνες, δονούμενοι ταξινομητές, τράπεζες και παραλλαγές τους. Το μετάλλευμα που τροφοδοτούσε το εργοστάσιο εμπλουτισμού είχε μέση περιεκτικότητα σε Cr2O3 27%. Τα παραγόμενα προϊόντα είχαν μέση περιεκτικότητα σε Cr2O3 48% και ως εκ της φύσης του κυπριακού χρωμίτη, προορίζονταν κυρίως για την βιομηχανία παραγωγής πυριμάχων, όμως τα πολύ ψιλομερή συμπυκνώματα, κάτω των 0,2 χιλιοστομέτρων, πωλούνταν και στη μεταλλουργία σιδηροχρωμίου και την υαλουργία.

Κατά την εκμετάλλευση των αναφερομένων κοιτασμάτων υπολογίζεται ότι εξορύχτηκαν  γύρω στους 1.200.000 τόνους μεταλλεύματος που έδωσαν μετά την επεξεργασία τους γύρω στους 560.000 τόνους συμπυκνώματος χρωμίτη. Με βάση τις μεταλλευτικές έρευνες στο κοκκινόροτσο και στου Χ¨Παύλου υπολογίζεται ότι εξακολουθούν να υπάρχουν αρκετά εκμεταλλεύσιμα αποθέματα χρωμίτη.