Ο Μιχάλης Μοσχοβίας μάς συστήνει την τέχνη της Μάχης και της Αυτοάμυνας

Δημοσιεύτηκε στις 03 Ιουλίου 2020

Όλοι ψάχνουμε ένα τόσο δα περιεχόμενο. Τυλιγμένο, έτοιμο για παράδοση, μακριά από το περίβλημα της εφήμερης αυτοσημασίας των μέσων κοινωνικής δικτύωσης που μοιράζονται με όλους την κάθε τους στιγμή. Και φωνάζουν ‘δείτε με’, με ντεσιμπέλ που ξεκουφαίνουν ψυχές. Έχω πολύ καιρό να συναντήσω έναν άνθρωπο-και δη αθλητή-με αθόρυβο περιεχόμενο, που δεν έχει ούτε και ίχνος ανάγκης να φωνάξει την παρουσία του, όσο αξιόλογη και να είναι. Τόσο πολύ που ίσως σε κάποια στιγμή ίσως πιστέψεις πως δεν βρίσκεται καν εκεί.

Ο δάσκαλος πολεμικών τεχνών Μιχάλης Μοσχοβίας έφερε στην Κύπρο την ξιφασκία και πάλη Philippino. Μέντορας και μάστερ  του, είναι ο ίδιος ο ιδρυτής της, σύγχρονος θρύλος των πολεμικών τεχνών. Σήμερα έχει τη δική του σχολή και προσπαθεί να σμιλέψει ανθρώπους σε ένα άθλημα, μια φιλοσοφία και έναν τρόπο ζωής που θα τους απομακρύνει από κακοτοπιές και θα τους δώσει διαχρονική πορεία. ‘Ποιος τα ξέρει αυτά;’, τον ρώτησα. Κανείς, απαντάει, με μια φυσικότητα που με αφόπλισε, ωσάν να θεωρούσε μέχρι και ασέβεια να αναφερθεί κολακευτικά στον εαυτό του. Έστω και αν ένας θρύλος πολεμικών τεχνών, ο Grand Master Ροντέλ Νταγκούκ, του αφιέρωσε ένα εκτενές απόσπασμα ολόκληρο κεφάλαιο στο μπέστ σέλερ βιβλίο του. Και μου χάρισε έναν καφέ, μιλώντας άβολα για όσα έχει καταφέρει.

Μιχάλη, γιατί δεν σ’ αρέσει να μιλάς για σένα;
Κοίτα, έμαθα στη ζωή μου να πορεύομαι με σεβασμό και σεμνότητα. Προέρχεται άλλωστε και από τη φιλοσοφία του αθλήματός μου. Παλεύεις, στοχεύεις, πετυχαίνεις και προχωράς. Όταν έφερα στην Κύπρο την τέχνη Philippino sticks και μάχης, τη φιλιππινέζικη πάλη,  μετά και από μακρά παραμονή στις Φιλιππίνες, ούτε καν φανταζόμουν ότι θα υπήρχε μια τέτοια ανταπόκριση. Αν και πολλοί με γνώριζαν από παλιά, ήταν κάτι το νέο που δεν έχει δοκιμαστεί εδώ, αν και διεθνώς έχει κερδίσει τεράστιο έδαφος ως η νέα προσέγγιση στις πολεμικές τέχνες. Γι’ αυτό δεν ένιωσα και ιδιαίτερη ανάγκη να το διαφημίσω-φυσικά, δεν το ‘χω και πολύ μ’ αυτά. Προτιμώ να μιλάω με αποτέλεσμα.

Για να ‘ρθει κόσμος όμως, κάτι τέτοιο χρειάζεται προώθηση.
Για αυτό και με έπεισες να μιλήσω! Τηλεοπτικά όμως ούτε και που να το σκέφτεσαι (γέλιο). Δεν είναι στην ψυχοσύνθεσή μου να ‘πουλάω’ προϊόν, γιατί δεν είναι, αλλά σίγουρα πρέπει. Για αυτό και αποφάσισα έστω και αργά να κάνω μια πιο συστηματική προσπάθεια να βγω προς τα έξω, γιατί το Philippino το FMA είναι μια προσέγγιση ζωής και άθλησης που πραγματικά αξίζει να τη μάθουν όσο περισσότεροι γίνεται. Πάντα όμως χωρίς αλαζονεία, αλλά με αγάπη γι’ αυτά που ξέρουμε και αυτά που ακόμη μαθαίνουμε.

Λοιπόν, όπως λέγαμε και πριν το Philippino, δηλαδή η μέθοδος Arnis, δεν είναι απλά μια ακόμη πολεμική τέχνη, αλλά μια νέα στροφή και προσέγγιση στο χώρο, η οποία κερδίζει έδαφος.
Και γενικότερα οι πολεμικές τέχνες των Φιλιππινών θα έλεγα, όχι μόνο η μέθοδος Αrnis, αποτελούν μια ολοκληρωμένη φιλοσοφία, τόσο στην πάλη σώμα με σώμα όσο και με τα όπλα τους. Πολλοί απορρίπτουν το FMA γιατί δηλώνουν πως δεν μπορεί να εφαρμοστεί χωρίς τέτοια όπλα. Μεγάλος μύθος. Όλα τα όπλα που χρησιμοποιούμε και κυρίως τα ξύλινα ραβδιά, αποτελούν ουσιαστικά προέκταση των χεριών, καθώς με τις ίδιες ακριβώς τεχνικές μπορούμε να λειτουργήσουμε και στην πάλη. Άσε που αποτελεί την πιο δεκτική και ευέλικτη προσέγγιση, καθώς ενσωματώνει και προσαρμόζει τεχνικές από άλλες πολεμικές τέχνες και αθλήματα, όπως η πυγμαχία, η ξιφασκία και το mixed martial arts. Mε αυτόν τον τρόπο καλύπτεις όλες τις πιθανές καταστάσεις και κινδύνους που μπορείς να αντιμετωπίσεις, ενώ γίνεσαι και πλήρης αθλητής μέσα από απλές τεχνικές και φυσικά σκληρή προπόνηση, όπως σε κάθε άθλημα για να λειτουργήσει πρακτικά! Δεν υπάρχει εύκολος δρόμος. (γέλιο). 

Θα το σύστηνες στους νέους ως άθλημα αλλά και ως φιλοσοφία;
Ένας έφηβος μαθαίνει αυτοπειθαρχία με το FMA, μαθαίνει να ελέγχει θυμό, ένταση και βίαιη αντίδραση, να είναι ψύχραιμος και να αντιμετωπίζει τις καταστάσεις με έλεγχο και ζυγίζοντας όλα τα δεδομένα, ακόμη και σε ελάχιστο χρόνο. Ιδιαίτερα με όσα απρόσμενα αντιμετωπίζουμε στην εποχή μας. Και κάτι εξίσου σημαντικό. Στο πετσί του μπαίνει το γεγονός ότι τα όπλα δεν είναι μόνο επιθετικά, αλλά χρησιμοποιούνται για αυτοάμυνα και επιβίωση όταν χρειαστεί και θα πρέπει να τα χειριζόμαστε με ασφάλεια. Εδώ μιλάμε για λεπίδες, μαχαίρια, σπαθιά, αλλά και ένα κομμάτι ξύλο, που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως μέσο αυτοάμυνας με το σωστό τρόπο αν αντιμετωπίζουμε κάποιο κίνδυνο. Ένας νέος μαθαίνει ότι η βία δεν είναι αυτοσκοπός αλλά ούτε και τρόπος να επιβάλουμε κάτι. Είναι μόνο αυτοάμυνα, εάν και εφόσον χρειαστεί. Και μέσα από αυτή την προσέγγιση και τις τεχνικές, συντονίζει τις αισθήσεις με τις κινήσεις του, οξύνει τα αντανακλαστικά του και σίγουρα σε μια τέτοια δύσκολη ηλικία, αποκτά αυτοπεποίθηση και σωστή κοινωνική συμπεριφορά μέσα από τον αθλητισμό. Αυτοσυγκράτηση και σεβασμό, αλλά παράλληλα να ξέρει να υπερασπίζεται τον εαυτό του.

Μιχάλη, λέγαμε και πριν ότι η φιλιππινέζικη πάλη είναι ιδανική μέθοδος αυτοάμυνας για γυναίκες, καθώς οι τεχνικές μειώνουν και τη διαφορά δύναμης με τους άντρες, δίνουν επιλογές σε μια γυναίκα μέσα από τους πολλούς τρόπους αντίδρασης.
Ακριβώς για αυτό είναι και η καλύτερη προσέγγιση για μια γυναίκα που θέλει να μάθει απλούς τρόπους υπεράσπισης σε μια τέτοια περίπτωση. Με ελάχιστη εκπαίδευση μπορεί να αντιμετωπίσει οποιαδήποτε επίθεση και να προστατευθεί ακόμη και από πολλούς. Μια γυναίκα FMA έχει τη δυνατότητα με ένα αιχμηρό αντικείμενο να αποκρούσει ακόμη και έναν άνθρωπο ο οποίος μπορεί να φαίνεται και πολύ πιο δυνατός σωματικά από αυτήν.

Και αντιλαμβανόμαστε ότι αυτό μπορεί να γίνει και με το οποιοδήποτε απλό αντικείμενο που δεν θα μπορούσε κανείς να φανταστεί ότι αποτελεί όπλο.
Σαφώς, γιατί δεν μιλάμε μόνο για εκπαίδευση και κατάρτιση σε ραβδιά. Ο εκπαιδευτής του FMA μπορεί να μάθει στον οποιονδήποτε πώς μπορεί να μετατρέπει ένα κλειδί, μια πιστωτική κάρτα, ένα κινητό, ακόμη και μια οδοντογλυφίδα ή ένα μπουκάλι νερό σε αποτελεσματικό όπλο αυτοάμυνας, το οποίο θα αποκρούσει την επίθεση, αλλά και θα αιφνιδιάσει. Σκοπός δεν είναι απλά να μάθεις μια πολεμική τέχνη, αλλά το πλέον σημαντικό είναι να την προεκτείνεις στην καθημερινότητα. Και εδώ θυμάμαι πάντα τα λόγια του Bruce Lee ‘…μην επικεντρωθείς μόνο στο φεγγάρι… Θα χάσεις την ουράνια θέα’.

Και από πού προέρχεται η λέξη ARNIS από την οποία παίρνει το όνομα της η μέθοδος;
A, εδώ έχουμε μάθημα ιστορίας. Είναι ισπανικής προέλευσης, αφού οι Φιλιππίνες υπήρξαν Ισπανική αποικία από τον 19ο αιώνα (σημείωση-η χώρα ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του βασιλιά της Ισπανίας Φίλιππου από τον εξερευνητή Φερδινάνδο Μαγγελάνο) και προέρχεται από την αρχαϊκή Ισπανική λέξη armes ή armor που σημαίνει όπλο. Μάλιστα, όπως καταγράφουν και κάποιοι ιστορικοί από μαρτυρίες, ο Μαγγελάνος σκοτώθηκε από Φιλιππινέζους αυτόχθονες οι οποίοι αντιστάθηκαν στους κατακτητές με ξύλινα ραβδιά, σπαθιά και αυτοσχέδιες λεπίδες. Είναι μια αρχαία πολεμική τέχνη των Φιλιππινών με ραβδιά από ξύλο rattan και λεπίδες. Και μεταξύ μας, αποκαλούμαστε Aρνισαδόρες, ακριβώς από αυτή τη λέξη. Αρνισαδόρες και Αρνισαδόρισσες αν θέλεις! Όχι ακριβώς. (γέλιο).

*Ο Μιχάλης Μοσχοβίας είναι ιδιοκτήτης σχολής της μεθόδου Arnis στη Λευκωσία και αποκλειστικός αντιπρόσωπος στην Κύπρο της διεθνούς ομοσπονδίας Φιλιππινέζικης πάλης Arnis. Παρά τις δυσκολίες και τους περιορισμένους πόρους, είναι αποφασισμένος να συνεχίσει την πορεία μιας σωστής φιλοσοφίας και ενός αθλήματος που έχει μέλλον.