Κριτική: Καρατέλλο

Δημοσιεύτηκε στις 24 Απριλίου 2013

Η βόλτα με την οικογένεια γύρω από το πρόσφατα ρετουσαρισμένο Μεσαιωνικό Kάστρο Λεμεσού, εκείνο το γλυκό βραδάκι του Μάρτη, μας άνοιξε όλους διάπλατα την όρεξη. Όρεξη για μεζέ και ζωντανή μουσική από το Μουσικό Ατελιέ Φειδία, που υπόσχεται μουσικές διαδρομές με λαϊκά, ρεμπέτικα και έντεχνα ακούσματα τα οποία έχουμε όλοι αγαπήσει. Εμφανής πάντως με την είσοδό μας στην ψηλοτάβανη ταβέρνα του Χαρουπόμυλου Λανίτη, ήταν η αριστοτεχνική αναδιαμόρφωση του χώρου, που προέκυψε από το τελευταίο face lifting, η οποία κατάφερε να ενδυναμώσει πιότερο την καλαίσθητη deco σύζευξη ενός industrial χώρου, με παρακαταθήκες από ρετρό και rustic στοιχεία. Από τη μια, τα βαμμένα με μπεζ κάσια τραπεζάκια, οι μεταμοντέρνες λευκόχρωμες, ψάθινες καρέκλες και τα "σκαρφαλωμένα" στον τοίχο παλιά ποδήλατα και από την άλλη οι κυλινδρικοί, ασημί αεραγωγοί και τα ξύλινα ράφια που ορθώνονται μέχρι τα 6 μέτρα, διαμορφώνουν όλα μαζί ένα σκηνικό που, χωρίς υπερβολή, δημιουργεί από μόνο του φωτογραφικό ενδιαφέρον. Το δικό μου τραπέζι πάντως, πρώτο τραπέζι πίστα, δεν άργησε καθόλου να σερβιριστεί -μετά και τη συγκατάνευσή μας για τον προκαθορισμένο μεζέ αντί για επιλογή συγκεκριμένων πιάτων- με σούπα από φακές, όμορφα εμπλουτισμένη με δροσερή ντομάτα και καρότο, δίνοντάς της έτσι χαρακτήρα σπιτικό και οικείο. Ζεστό, ολικής αλέσεως ψωμί και άφθονες μαλακές πιτούλες έφτασαν αμέσως μετά, έτοιμα όλα να βυθιστούν στις καλοφτιαγμένες αλοιφές, όπως την τυροκαυτερή, το τζατζίκι και το ταχίνι, όμορφα βαλμένα σε ντιζαϊνάτα οβάλ σερβίτσια. Άριστα έβαλα και στην εξαίρετη οινική παλαιοκοσμική Vs. νεοκοσμική λίστα -ίσως η πιο εκτενής και καλά ενημερωμένη οινοκάρτα ταβέρνας στο νησί-, από την οποία δαχτυλοδείχνω τις φρουτώδεις, δροσερές νότες των αμπελώνων της Βουργουνδίας, επιλέγοντας το πλημμυρισμένο από αρώματα δαμάσκηνων και κερασιών Beaujolais Villages του Joseph Drouhin (2009). Ένα κρασί κοστολογημένο στα €25, με την τιμή του να κρίνεται ως ιδιαίτερα value for money για την αξία του. Αξιοσημείωτη και η μετάγγιση του κρασιού σε κανάτα -θα μπορούσε να γινόταν με πιο αργό ρυθμό για να επιτελεί πλήρως και το σκοπό της-, με τον ημισωματώδη οίνο να τα "βρίσκει" υπέροχα στον ουρανίσκο με ντάκο, με θρυμματισμένο αντί ολόκληρο, κάπως παραμουσκεμένο παξιμάδι, μα και με τραγανή σαλάτα, "ενορχηστρωμένη" με πολύ καλής ποιότητας λαχανικά. Ανάλαφρες οι φωνές των τραγουδιστών του μουσικού σχήματος, που κατάφεραν να ανεβάσουν το κέφι όλων των θαμώνων, όσο ανάλαφρο στην υφή αποδείχτηκε τελικά και το βραστό χαλούμι που έλιωνε στο στόμα, πλάι σε σαγανάκι ολοζώντανων λαχανικών και φέτας. Στα big plus του μεζέ τόσο τα λεπτά, ζουμερά λουκάνικα και τα μανιτάρια πλευρώτους ψημένα στη σχάρα όσο και οι τραγανές φλογέρες με γέμιση κεφαλοτύρι, με "κερασάκι στην τούρτα" ορθό στη ρευστότητά του ντιπ από μαρμελάδα ντομάτας που ανάδυε αρώματα κυδωνιού. Απολαμβάνω συνάμα τη σπιρτάδα του γαστρονομικού team που σαν μελίσσι χειριζόταν επιμελώς στην open plan κουζίνα τα ποικίλα εδέσματα του μενού, με τον executive chef των Χαρουπόμυλων Λανίτη, Σκεύο Καψό, να επιλαμβάνεται ο ίδιος του εξαίρετου και άνευ περιττών λίπων, μαλακότατου κλέφτικου, το οποίο ειλικρινά θα ζήλευαν πολλοί επαγγελματίες που ασχολούνται αποκλειστικά με αυτό. Τελευταίο τσούγκρισμα ποτηριών για να υποδεχτούμε τα υπέροχα στην παρουσίασή τους, σχαροψημένα, δείγματα γραφής των ψηστών, με κύριους άξονες τις μυρωδάτες σεφταλιές, το κοτόπουλο σουβλάκι -με ένα-δυο λεπτάκια λιγότερο στη σχάρα, θα κρατούσε όλα τα υγρά του-, αλλά και με τρυφερό χοιρινό κοντοσούβλι, με συνοδούς άριστες στο ψήσιμό τους τηγανητές πατάτες, αρωματοευλογημένες με φρέσκα βότανα. Όλα τα λεφτά για το grand, γλυκό φινάλε, που μας έκανε να στείλουμε ευθύς τα συγχαρητήριά μας στο σεφ για τους ιδανικά σιροπιαστούς, μεγάλων διαστάσεων, λουκουμάδες, που κέρδισαν τους σιελογόνους αδένες, αρμονικά συνδυασμένοι με παγωτό βανίλια και φρούτα εποχής. Μια ξεχωριστή γαστρονομική και όχι μόνο εμπειρία, σε μια από τις καλύτερες και στον τομέα εξυπηρέτηση, ταβέρνες, που έχω επισκεφτεί στο νησί, που σίγουρα θα την πρότεινα ανεπιφύλακτα και στους πιο απαιτητικούς μου συνδαιτυμόνες.