"Ονειρεύομαι οι στιγμές χαράς της ζωής να είναι περισσότερες για όλους"

Δημοσιεύτηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 2016

Ανήκει στη νέα γενιά των Κυπρίων και ταλαντούχων ηθοποιών. Αυτή την περίοδο συμμετέχει στο Φεστιβάλ Κύπρια με την παράσταση ‘Τρεις Αδερφές’ του Τσέχωφ της θεατρικής ομάδας Persona. Η Χριστίνα άνθρωπος του καιρού της, κρίνει, προβληματίζεται, χαμογελά και ονειρεύεται οι στιγμές χαράς της ζωής να είναι περισσότερες για όλους!

Η ζωή ενός ηθοποιού στην Κύπρο ‘Κατ’ αρχάς θα έρθει αντιμέτωπος με την ανασφάλεια του επαγγέλματος. Πρέπει να μάθει να είναι ευέλικτος και ευπροσάρμοστος ώστε να μπορέσει να ισορροπήσει το όραμα που έχει με την απτή πραγματικότητα, όπως είναι ο βιοπορισμός. Έτσι, αρκετές φορές, αναγκάζεται να κάνει πράγματα τα οποία δεν ονειρεύτηκε. Υπάρχουν, όμως, και οι ευτυχείς συγκυρίες που δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για να κάνει αυτά που επιθυμεί. Στην Κύπρο το κοινό είναι περιορισμένο ως μικρή χώρα που είμαστε. Έτσι ένας ηθοποιός είναι αναγκασμένος κάθε δύο-τρεις μήνες να ψάχνει για δουλειά’. 

Μέλος της θεατρικής ομάδας Persona ‘Η ομάδα ιδρύθηκε το 2004 από τη Λέα Μαλένη η οποία στο πλαίσιο του μεταπτυχιακού της παρουσίασε το έργο “Ορλάντο”. Το 2007 επέστρεψα στην Κύπρο από τις σπουδές μου, γνωριστήκαμε με τη Λέα και το 2011 συμμετείχα για πρώτη φορά στην Persona τόσο ως ηθοποιός όσο και ως μέλος της συγγραφικής ομάδας για την παραγωγή "Witsplit". Από τότε η συνεργασία μου είναι πολύ στενή με την ομάδα αφού δουλέψαμε μαζί στο “Madam’s Family”, το “Χοντροί άντρες με φούστες” και στη συγγραφή του μιούζικαλ “Καλικαντζάρ & ΣΙΑ” για τον ΘΟΚ. Φέτος, είχαμε την πρόταση από τον Χρήστο Νικολάου για τις “Τρεις αδερφές” του Τσέχωφ, ένα έργο που το συζητούσαμε από πέρσι για συμμετοχή στα Κύπρια. Πέρσι δεν κατάφερε να περάσει η πρότασή μας, όμως φέτος εγκρίθηκε’. 

Οι πρωταγωνίστριες της παράστασης "Τρεις Αδερφές" Λέα Μαλένη, Νιόβη Χαραλάμπους και Νίκη Δραγούμη 

Προσεγγίζοντας τις “Τρεις αδελφές” του Τσέχωφ ‘Ο Χρήστος Νικολάου που σκηνοθετεί την παράσταση θέλει να ακολουθήσει ακριβώς την εποχή του έργου παραμένοντας πιστός στο 1900 που διαδραματίζονται οι “Τρεις αδερφές”. Θα γίνει μία πλήρης αναπαράσταση της εποχής. Όλα αυτά βέβαια με μία προσέγγιση πιο σύγχρονη υποκριτικά. Οι πρόβες ξεκίνησαν από τον Ιούνιο και χαιρόμαστε που θα έχουμε μία υπέροχη μουσική από τον Θέμη Καραμουρατίδη, που δίνει στο έργο μία κινηματογραφική αίσθηση. Στην παράσταση συμμετέχουν 14 ηθοποιοί’.

Από το σύγχρονο στο κλασικό ρεπερτόριο ‘Κάθε φορά εσύ βρίσκεις την ομορφιά του έργου. Πρόκειται για ένα συγκλονιστικά επίκαιρο έργο. Το έργο μιλά για τη ματαίωση κάθε ελπίδας, τη σύγκρουση ονείρου-πραγματικότητας, την εξιδανίκευση του παρελθόντος. Καταπιάνεται με το πώς η ασημαντότητα και η μετριότητα τελικά νικούν την αδυναμία της ευγενικής φύσης των ανθρώπων, αλλά και τον τρόπο που ένας άνθρωπος από το τίποτα φτάνει να ελέγχει τα πάντα. Και όλα αυτά με την ανοχή των υπολοίπων’. 

Η ανασφάλεια του επαγγέλματος ‘Η μιζέρια δεν ωφέλησε ποτέ κανένα. Θεωρώ ότι από τη στιγμή που επέλεξα αυτό το επάγγελμα δέχομαι και τα θετικά και τα αρνητικά. Σκέφτομαι πως όλα όσα παίρνω από αυτήν τη δουλειά είναι πολύ πιο όμορφα από όσα ίσως χάνω. Χρειάζονται βέβαια και θυσίες, όπως και για καθετί στη ζωή μας. Πάνω απ’ όλα όμως πρέπει να είσαι απόλυτα συνειδητοποιημένος με αυτό που κάνεις. Όταν κάτι το βλέπεις ως δύσκολο, γίνεται δυσκολότερο’. 

Και γράψιμο ‘Δεν έχω πει ποτέ ότι είμαι συγγραφέας, θεωρώ τον εαυτό μου ηθοποιό. Γράφω ομαδικά αλλά θα ήθελα κάποια στιγμή να γράψω κάτι μόνη μου. Μου δόθηκε η ευκαιρία να μπω στο κομμάτι της δημιουργικής γραφής και την άρπαξα’. 

Η τηλεόραση ‘Έχω κάνει κι εγώ τηλεόραση και πιστεύω εξαρτάται από το πώς χρησιμοποιείς το κάθε μέσο. Εάν αναλώνεις όλα τα εκφραστικά σου στην τηλεόραση και εάν κουβαλάς αυτό που κάνεις στην τηλεόραση στο θέατρο, τότε αναλώνεσαι. 

Για πάντα ηθοποιός ‘Με πιάνουν κάποιες φορές οι ανασφάλειες και προσπαθώ να ασκώ και το άλλο μου πτυχίο της φιλολογίας αλλά και από εκεί είμαι λίγο απογοητευμένη όσον αφορά στην Παιδεία. Κάποιες φορές δεν μπορώ να συμβιβαστώ με το σύστημα της Παιδείας έτσι όπως έχει διαμορφωθεί. Με φαντάζομαι όμως για πάντα ηθοποιό. Με εκνευρίζει, ωστόσο, η ανασφάλεια της δουλειάς μου γι’ αυτό και φροντίζω να βιοπορίζομαι μέσω άλλων δραστηριοτήτων’. 

Τα βραβεία του Madam’s Family ‘Τα βραβεία του ΘΟΚ δίνονται από μία επιτροπή η οποία αποτελείται από πέντε μέλη. Πρόκειται για μία υποκειμενική κρίση. Δεν ψηφίζει το κοινό. Χαίρομαι για την αναγνώριση, όμως διαφωνώ με ορισμένες υποψηφιότητες ή βραβεύσεις. Θεωρώ πως έχουν γίνει τα πράγματα λίγο ίσα κι όμοια, άρα η χαρά μου για τα δικά μας βραβεία μετριάζεται με αυτόν τον τρόπο. Δεν θεωρώ πως ένα βραβείο προσδίδει μεγαλύτερη αξία σε μία παράσταση διότι έχουν υπάρξει αξιόλογες παραστάσεις που δεν πήραν κανένα βραβείο ούτε καν υποψηφιότητα’. 

Όνειρα για το μέλλον ‘Ονειρεύομαι να ξεπεραστεί ο παραλογισμός που βιώνουμε. Παρατηρώ πολύ θυμό στον κόσμο σήμερα. Διαβάζοντας ξανά τις “Τρεις αδερφές” συνειδητοποιώ πως κάθε εποχή θεωρεί πως βιώνει τη χειρότερη περίοδό της και πάντα υπάρχει μία εξιδανίκευση του παρελθόντος. Δεν το θέλω αυτό, είναι λάθος. Από την άλλη η ζωή έχει χαρές και θέλω αυτές οι στιγμές χαράς να είναι περισσότερες για όλους. Αν θα υπάρχουν για το διπλανό μου, θα είναι και για μένα’. 

Η Χριστίνα Κωνστναντίνου συμμετέχει στις παραστάσεις "Τρεις Αδερφές" και "Ο Μάγος του Οζ"