Το «The Corridor» του Φώτη Νικολάου έρχεται στο Διεθνές Φεστιβάλ Λευκωσίας

Δημοσιεύτηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 2026

Η νέα δημιουργία του διεθνούς χορογράφου για το πένθος, τη μνήμη, την αντίσταση, την ταυτότητα και τη δυνατότητα της τέχνης να υπερβαίνει το ατομικό βίωμα έρχεται στο Διεθνές Φεστιβάλ Λευκωσίας μετά την παρουσίασή του στο Φεστιβάλ Αθηνών.

Μια ποιητική, πολυφωνική σύνθεση για το τι σημαίνει πένθος, μνήμη, αντίσταση και ταυτότητα, οργανωμένη γύρω από την καθολική εμπειρία του αποχαιρετισμού, όχι μόνο ως απώλειας ενός αγαπημένου προσώπου, αλλά και ως της σταδιακής έκλειψης εκείνων των καταστάσεων που συγκροτούν τον ανθρώπινο βίο: της νεότητας, της ασφάλειας, της επιθυμίας, της ελευθερίας και, κυρίως, της αίσθησης του ανήκειν. Αυτό είναι το The Corridor – ένας «διάδρομος» που λειτουργεί ως μεταφορά μιας πορείας ζωής: ένα σημείο μετάβασης, δοκιμασίας και μεταμόρφωσης, όπου το οικείο συνυπάρχει με το ανοίκειο, και το τρυφερό με το απειλητικό. Ανάμεσα στην αρχή και το τέλος αναπτύσσεται ένας ρευστός ενδιάμεσος χώρος που συγκροτείται ως αρχιτεκτονική ενός εσωτερικού τοπίου: ένα καθαρτήριο, ένας ψυχικός λαβύρινθος, όπου οι φόβοι, οι αδυναμίες και οι προσδοκίες συνυπάρχουν και διαπλέκονται.

Μέσα από αυτή τη σκηνική διαδρομή, το έργο διερευνά ερωτήματα που αφορούν την απουσία και τη θλίψη, τον χρόνο και τη γήρανση, την περιθωριοποίηση, αλλά και τη δυνατότητα της τέχνης να υπερβαίνει το ατομικό βίωμα και να ανοίγεται σε συλλογικές ανησυχίες. Υπό αυτή την προοπτική, η σκηνή γίνεται και πεδίο αντίστασης απέναντι στη βία, τον φασισμό και τις συστημικές διακρίσεις.

Σε ένα διαρκώς μετασχηματιζόμενο πεδίο, οι ερμηνευτές φέρουν στο σώμα τους τα ίχνη της μνήμης, αναμετρώνται με τα εσωτερικά τους όρια και ακολουθούν μια πορεία συνεχούς ανασύνθεσης. Χωρίς να επιδιώκει οριστικές απαντήσεις, ο διάδρομος αναδύεται ως ένας χώρος στοχασμού και εσωτερικής παρατήρησης. Ενεργοποιώντας τη μνήμη και το συναίσθημα του θεατή, μετουσιώνεται σε μια βαθιά προσωπική εμπειρία: μια διαδρομή μέσα από την απώλεια, τη μεταμόρφωση και την υπαρξιακή μοναξιά – ένας δρόμος που, τελικά, ο καθένας καλείται να διασχίσει μόνος.

[ διάδρομος, ο: 1. Ένα μακρύ πέρασμα σε ένα κτίριο, με πόρτες και δωμάτια στη μία ή και στις δύο πλευρές. 2. Μια λωρίδα γης που συνδέει μια χώρα με μια άλλη ή μια διαδρομή προς τη θάλασσα μέσω μιας άλλης χώρας ]

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΟΜΑΔΑ

Σύλληψη – Χορογραφία: Φώτης Νικολάου
Σκηνικά: Έλενα Κοτασβήλι, Αλέξης Βαγιανός
Μουσική – Σχεδιασμός ήχου: Γιάννης Χριστοφίδης
Κοστούμια: Κωνσταντίνα Ανδρέου
Σχεδιασμός φωτισμού: Βασίλης Πετινάρης

Ερμηνευτές: Άννα Νικολάου, Αναστάσης Καραχανίδης, Αλέξανδρος Κυριαζής, Κατερίνα Λούρα, Μαρία Μανουκιάν, Chris Mills, Γιάννης Οικονομίδης, Μυριάνθη Παναγιώτου, Κατερίνα Τυλληρίδου, Κώστας Χαραλάμπους

Διάρκεια παράστασης: 65΄ χωρίς διάλειμμα

Η πρεμιέρα του έργου πραγματοποιήθηκε στην Κύπρο, στο πλαίσιο του χορηγικού σχεδιασμού του Τμήματος Σύγχρονου Πολιτισμού του Υφυπουργείου Πολιτισμού της Κυπριακής Δημοκρατίας, «Πρόγραμμα Ενίσχυσης της Δημιουργίας και Έρευνας στον Τομέα του Σύγχρονου Χορού – Τερψιχόρη 2026».

Στη συνέχεια εντάχθηκε στο πρόγραμμα του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου 2026.

Κυριακή, 4 Οκτωβρίου 2026 στις 20:00, Δημοτικό Θέατρο Λευκωσίας

Τιμές εισιτηρίων:

Γενική είσοδος: €20
Μειωμένο εισιτήριο: €15

*Μειωμένα εισιτήρια: Senior άνω των 65, φοιτητικό, ανέργων, βοηθοί Ατόμων με Αναπηρίες ΑμεΑ.

Άτομα με αναπηρίες εισέρχονται δωρεάν με την παρουσία της σχετικής ταυτότητας, καθώς ο βοηθός τους ένα άτομο εισέρχεται με μειωμένο εισιτήριο.

Για ομαδικές κρατήσεις καθώς και για εισιτήρια ΑμεΑ είναι απαραίτητη η επικοινωνία με το ταμείο του θεάτρου.