Τι είναι το tomahawk και γιατί αρέσει τόσο;

Δημοσιεύτηκε στις 22 Απριλίου 2020

Η διάφορά ενός tomahawk rib eye steak από ένα απλό rib eye (μάτι της σπαλομπριζόλας), έγκειται στο ότι αυτό το rib eye με κόκκαλο κόβεται αφενός σε πάχος περίπου 5-6 εκ. και αφετέρου συμπεριλαμβάνει το γιγάντιο και σχεδόν απογυμνωμένο από το κρέας του, κόκκαλο της σπαλομπριζόλας, του οποίου το μήκος συνήθως φτάνει τα 15 με 20 εκ.

Είναι εύκολο να καταλάβει κανείς γιατί η κοπή tomahawk ονομάστηκε έτσι, δεδομένου ότι το απογυμνωμένο κόκκαλο με την μπριζόλα στην άκρη του θυμίζει πολύ το χαρακτηριστικό μονό τσεκούρι τόμαχοκ των ιθαγενών Ινδιάνων της Αμερικής.

Ίσως, μάλιστα, η κοψιά του να είναι ο κυριότερος λόγος που το τόμαχοκ έγινε τόσο δημοφιλές, που κοντεύει να το βρίσκει κανείς και στην πιο απομακρυσμένη χασαποταβέρνα της Ελλάδας.

Αξίζει την τιμή του, δεδομένου ότι ζυγίζεται μαζί με το κόκκαλο; 
Παρότι, γευστικά, δεν διαφέρει από μια αντίστοιχης ποιότητας -και ωρίμανσης- απλή σπαλομπριζόλα, το τόμαχοκ υπερτερεί και στην όψη και στην …τιμή.

Είναι πιο μοδάτο, πιο μεγάλο, πιο «φωνακλάδικο» καθότι και πιο ακριβό. Σκεφτείτε μόνο ότι η τιμή κιλού ενός τόμαχοκ Black Angus κυμαίνεται στα 58 €, ενώ ένα τόμαχοκ Wagyu ή Kobeστοιχίζει από 85 € έως 120 €, και το μέσο βάρος του φθάνει περίπου στα 1200 γρ.

Παίζει, όμως, να είναι και πολύ πιο «φονικό», αφού η κοψιά του ξυπνάει σε κάποιους τον Ινδιάνο πολεμιστή που κρύβουν μέσα τους -ή έστω τον καουμπόι που κυνηγούσε- για αυτό εξάλλου το λένε και «cowboy rib eye».

Είναι και πιο γευστικό;
Το τεράστιο κόκκαλο του προσφέρει, εντέλει, το βάθος και την πολυπλοκότητα της γεύσης που υπόσχεται;

Σύμφωνα με τον Jeffrey W. Savell, καθηγητή και τεχνολόγο τροφίμων στο πανεπιστήμιο του Τέξας (Faculty of Food Science and Technology): «Υπάρχουν κάποιες ενδείξεις για την οργανοληπτική υπεροχή ενός rib eye με το κόκκαλο του, οι οποίες μας επιτρέπουν να πιστεύουμε πως είναι πιο τρυφερό, πιο χυμώδες και γευστικά ανώτερο από ένα rib eye χωρίς κόκκαλο, παρότι οι ανιχνεύσιμες αποκλίσεις της γεύσης τους, είναι πραγματικά ελάχιστες».

Όσον αφορά το tomahawk αυτό ακούγεται απολύτως φυσικό, δεδομένου ότι το κόκκαλο του «απογυμνώνεται» από το κρέας του, σε βαθμό που να θυμίζει ένα γιγάντιο κρεατένιο…γλειφιτζούρι, το οποίο μαζί με τη «λαβή» του, όπως μπορείτε να αντιληφθείτε, καταλαμβάνει τόσο χώρο στη σχάρα, ώστε δυσκολεύει τη ζωή του ψήστη. 

Πως θα το απολαύσετε;
Παρά ταύτα δεν απαιτεί κάποιο ιδιαίτερο ψήσιμο. Θα το ψήσετε όπως ψήνετε τα rib-eye σας ή τις σπαλομπριζόλες σας, στη σχάρα, στα κάρβουνα ή και στο φούρνο. Θα επιμείνω, όμως, πως λόγω του μεγέθους του, χρειάζεται να «σταθεί», για 10-15 λεπτά, αφότου το απομακρύνετε από τη φωτιά, για να μεταφερθεί η θερμοκρασία από το κόκκαλο μέχρι την καρδιά του φιλέτου, επιτρέποντας του να παραμείνει ζουμερό, ακόμα κι όταν θα το έχετε κόψει σε φετούλες, όπως θα κόβατε μια ταλιάτα. Ένα «καρυδάκι» βούτυρο που θα λιώσει πάνω του και λίγος ανθός αλατιού είναι τα κατάλληλα αρτύματα που θα αναδείξουν ακόμα και για αυτή τη θηριώδη μπριζόλα των… Flintstones.