Wine Tasting

Δημοσιεύτηκε στις 30 Ιανουαρίου 2013

Πώς γίνεται το wine tasting

Ένα κρασί κρύβει μέσα του τους κόπους και τις αγωνίες μιας ολόκληρης σοδειάς. Έχει το δικό του χαρακτήρα, την ξεχωριστή του υφή, αρώματα και γεύσεις που ανταποκρίνονται στον τύπο του. Γι’ αυτό ποτέ δεν το καταπίνουμε αμέσως. Το περιεργαζόμαστε, το μυριζόμαστε και το αφήνουμε στο στόμα για μερικά δευτερόλεπτα προτού το πιούμε ή το φτύσουμε. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Βάλε το κρασί στο ποτήρι, κράτησέ το από τη βάση και με κυκλικές, μαλακές κινήσεις γύρισέ το ώστε το κρασί να πάρει καμιά δεκαριά στροφές. Το ποτήρι, το κρατάς από τη βάση, για να μην αλλοιώσει το χέρι σου τη θερμοκρασία του κρασιού. Με τις κυκλικές κινήσεις, λοιπόν, ο αέρας που εισχωρεί αναδεικνύει τα αρώματα του κρασιού. Μετά γείρε το ποτήρι πάνω από μία λευκή επιφάνεια. Εάν έχεις λευκό κρασί θα δεις ότι από το κέντρο του ποτηριού μέχρι την άκρη, το χρώμα αλλάζει. Σε κάθε περίπτωση το κρασί δεν θα πρέπει να είναι έντονα θολό, γιατί αυτό αποδεικνύει ελάττωμα. Αφού το θαυμάσεις, έφτασε η ώρα να το μυρίσεις. Αν το άρωμά του δεν είναι ευχάριστο, υπάρχουν δύο ενδεχόμενα: αν μυρίζει ‘κλειστό’, μάλλον θα θέλει μετάγγιση. Εάν μυρίζει άσχημα, τότε πολλά πράγματα μπορεί να συμβαίνουν, άρα άφησέ το στην άκρη. Αν η πρώτη, λοιπόν, εντύπωση είναι ικανοποιητική, τότε συνέχισε με μία δεύτερη, πιο βαθιά ‘μυτιά’. Εκεί θα μυρίσεις και τον πραγματικό χαρακτήρα του κρασιού. Αν μυρίζει λουλούδια και φρεσκοκομμένα φρούτα, τότε αυτά τα ονομάζουμε ‘αρώματα’. Αντίθετα, αν μυρίζει έντονα φρούτα, ξύλο, μπαχαρικά, βανίλια και αλλά τέτοια σύνθετα (γήινα αρώματα, μανιτάρια, μέλι, κερί κ.ά.), τότε αυτό ονομάζεται ‘μπουκέτο’. Τα αρώματα βρίσκονται σε νέα κρασιά ενώ το μπουκέτο σε παλαιωμένα. Τα φρέσκα κρασιά ‘ανοίγουν’ με τη μετάγγιση μετά από είκοσι λεπτά, ενώ τα πολύ παλαιωμένα απαιτούν καμιά φορά έως και το δεκαπλάσιο χρόνο. Το τελευταίο στάδιο είναι η δοκιμή. Δοκιμάζεις παίρνοντας μια καλή γουλιά στο στόμα σου και κατόπιν γέρνεις μπροστά το κεφάλι σου ώστε το υγρό να έρθει στα μπροστινά δόντια. Έπειτα, πάρε λίγο αέρα ανάμεσα από τα δόντια -για ένα δευτερόλεπτο- και επανέλαβε δύο-τρεις φορές ώστε να αεριστεί το κρασί. Κατόπιν στριφογύρισε στο στόμα σου το υγρό, στην ίδια πάντα θέση του κεφαλιού, για περίπου έξι με οκτώ δευτερόλεπτα και στη συνεχεία, βγάλε το από το στόμα σου ή κατάπιε. Άσχετα αν σου αρέσει ή όχι, εάν η επίγευση του κρατήσει για πάνω από τριάντα δευτερόλεπτα στο στόμα σου, τότε σαφώς μιλάμε για ένα ‘μεγάλο’ κρασί. Από τα είκοσι έως τα τριάντα έχουμε ένα άριστο κρασί, ενώ από τα δώδεκα έως τα είκοσι λεπτά ένα πολύ καλό. Από τα επτά έως τα δώδεκα έχουμε ένα καλό, ενώ κάτω από τα επτά δευτερόλεπτα, μάλλον θα ήταν καλύτερα να πιεις μια μπίρα.