Επιστροφή στην πιο δημιουργική, ίσως, ταβέρνα της Κύπρου

Δημοσιεύτηκε στις 15 Μαΐου 2017

Η κίνηση τριών αδελφιών, του σεφ Κυριακού, του Σταύρου και της Ευανθίας, να μετατρέψουν ένα μέρος του πατρικού τους σπιτιού σε ταβέρνα, είναι εκ προοιμίου σπουδαία. Πιο σπουδαία και άξια επαίνου και η δημιουργική πνοή που έχει δοθεί σε κάθε ένα μεζεδάκι του ιδανικού και για vegs & vegans, μεζέ (δεν διατίθενται μερίδες προς το παρόν), με τη μεγάλη έμφαση να δίνεται στα κυπριακά παραδοσιακά προϊόντα, στα εποχιακά δώρα της φύσης, αλλά και στη φρεσκάδα των πρώτων υλών.

Εύκολη η πλοήγησή μας στο λιτό, μακρόστενο μαγαζί επί του κεντρικού δρόμου της κοινότητας Τερσεφάνου, αλλά και πρόσχαρη η υποδοχή της Ευανθίας, που μας οδήγησε στο τελευταίο άδειο τραπέζι της ταβέρνας. Η ροή των πιάτων ξεκίνησε από την αρχή ιδανικά, με το τραπέζι μας να γεμίζει αμέσως με αγγουρο-ντοματοσαλάτα με βινεγκρέτ αρωματικών βοτάνων και εποχική σαλάτα με φρέσκα λουβάνα, τσακρίδια και κουκιά, νοτισμένη με μαυρόκοκκο και λαδολέμονο.

Το σπιτικό ψωμί, ενισχυμένο με δυόσμο, μαϊντανό και θυμάρι, αξίζει από μόνο του να παρεκκλίνεις από την πορεία σου, για να το βουτήξεις στο καλοχτυπημένο ταχίνι με ρόκα και μαϊντανό, αλλά και στο απίστευτα γευστικό signature ντιπ λουβάνας που απογειώνεται με γλάσο πιπεριού, αποξηραμμένη ελιά και φρέσκο κρεμμυδάκι. Μια έκρηξη γεύσεων στο στόμα που ενδυναμώθηκε πιότερο όταν τα ποτήρια όλης της παρέας γέμισαν με ήπια βουτυράτο Chardonnay από το οινοποιείο Τσιάκκα. Το πρόβειο γιαούρτι αφίχθη χρωματισμένο με χαρουπόμελο και φρέσκο κόλιανδρο, ενώ το φτιαγμένο στις κουζίνες της ταβέρνας πρόβειο χαλούμι, ήταν άνευ περιγραφής εφόσον κατέφτασε κοντά μας ζεστό, να κολυμπά στην άλμη του, αλλά και ενυδατωμένο με κρέμα από μαύρο σταφύλι, δυόσμο και αποξηραμμένο μαϊντανό.

Οι μολόχες, εντυπωσίασαν τους πλείστους από την παρέα, καθώς παρουσιάστηκαν καπελωμένες με αβγό ποσέ, σχοινέλαιο και πιπέρι αρτυματιάς, οι οποίες συνόδευσαν επάξια τον βοδινό παστουρμά, τα υπέροχα, ξινούλικα κεφτεδάκια από φρέσκο τραχανά, που θα ενυδατώσεις κι εσύ με πικάντικη μαρμελάδα ντομάτας.

Εξαίρετο και το βοδινό συκώτι σχάρας πασπαλισμένο με άγρια λεμονούθκια, ενώ το ίδιο γευστικά αξιολογήθηκαν και τα χοιρινά φιλετάκια με ξιδάτους πάγκαλους και κάππαρη, αλλά και οι σεφταλιές με αρνίσιο κιμά, που συνοδεύονταν από ντιπ γιαουρτιού με λιαστή ντομάτα. Παρόλο που ο κορεσμός έκανε τα πιρούνια μας δύσκολα να σηκώνονται από τα πιάτα, κανείς δεν αντιστάθηκε στα τρυφερά spareribs με κουμανδαρία και στη λεβαντο-ευλογημένη σούβλα κοτόπουλου, που πλαισιώθηκαν και τα δυο τους από φουρνιστά κοκκινογούλια, κολοκάσι και πατάτες.

Ο επίλογος, απίστευτα δημιουργικός, γράφτηκε με αποδομημένη κολοκοτή, που έφτασε κοντά μας σε βάση από πλιγούρι και σταφίδες, υγράθηκε από μους κολοκύθας και πασπαλίστηκε από μπισκότο ζύμης της κλασικής κολοκοτής.