"Η μαριχουάνα της μαμάς μου είναι πιο καλή απ 'της δικιάς σου"

Δημοσιεύτηκε στις 04 Οκτωβρίου 2016

Το πανέξυπνο έργο του νομπελίστα θεατρικού συγγραφέα Ντάριο Φο ανεβαίνει σε μια επιτυχημένη διασκευή του Χρήστου Γρηγοριάδη και σε σκηνοθεσία του Λοίζου Μαρκίδη. Η πρεμιέρα προγραμματίζεται για τις 7 Οκτωβρίου και παραστάσεις θα δίνονται κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή στις 20:30. Τα σκηνικά και κοστούμια κάνει η Σόσε Εσκιτζιάν και πρωταγωνιστούν οι ηθοποιοί: Γιάννα Λευκάτη, Μαρίνος Ξενοφώντος, Μαριλένη Σταύρου, Σκεύη Παπαμιλτιάδους, Νικόλας Πέτρου, Ιάσονας Λοιζίδης και Γιώργος Ονησιφόρου.

Το έργο από το 1976 που γράφτηκε, ανεβαίνει αδιάκοπα σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες και είναι μία από τις πλέον δημοφιλείς ηθοδιδακτικές κωμωδίες.

Ο Ντάριο Φο, μια από τις πιο εμβληματικές προσωπικότητες της Ιταλικής λογοτεχνίας, έχοντας ζήσει όλες τις ιστορικές στιγμές του αιώνα, τις αποτύπωσε στα θεατρικά και τα γραπτά του.

Κυνηγήθηκε από κυβερνήσεις και τους εκπροσώπους της εκκλησίας και τελικά τιμήθηκε με νόμπελ το 1997. Χάρισε στη λογοτεχνία στιγμές σπαρταριστές αλλά ταυτόχρονα με προβληματισμό και σκληρή κριτική. Ανήσυχος πάντα και ευαισθητοποιημένος, δεν το έβαλε κάτω ούτε όταν αντιμετώπισε απειλές για τη ζωή του, ούτε όταν η γυναίκα του Φράνκα Ράμε απήχθη και βιάστηκε, ούτε καν όταν μετά από εγκεφαλικό έχασε την όρασή του για μεγάλο διάστημα.

Το έργο του χαρακτηρίζεται από στοιχεία της comedia de l’arte, με οριακό χιούμορ, που μπλέκει την υπερβολή με το ρεαλισμό, από έντονη κριτική για τα πολιτικά και θρησκευτικά κακώς κείμενα, με χαρακτήρες-καρικατούρες, οι οποίοι μέσα από την αφέλεια τους συχνά αποκαλύπτουν μεγάλες αλήθειες.

Λίγα λόγια για το έργο:
Βρισκόμαστε στην Κύπρο του σήμερα, σε μια φτωχογειτονιά, σ’ ένα μικρό σπίτι μιας παλιάς πολυκατοικίας όπου ζουν η Ροδούλα και ο πατέρας της Κλεόπας. Ενεργητικοί άνθρωποι που υπήρξαν έντονα πολιτικοποιημένοι και αγαπούν με πάθος την… Ομόνοια! Ο φοιτητής Λούης, χρήστης μαριχουάνας και LSD, επιστρέφει στο σπίτι μετά από μακροχρόνια απουσία, για να διαπιστώσει ότι η μαμά και ο παππούς του έχουν αποκτήσει κάποιες συνήθειες παρόμοιες με τις δικές του… Και σαν να μην έφτανε αυτό, καλλιεργούν μαριχουάνα και την εμπορεύονται, έχοντας δημιουργήσει ολόκληρο δίκτυο στη γειτονιά!

Από το διαμέρισμα παρελαύνουν η Κάτια, μια αφελής κοπέλα που ψάχνει τον άντρα της ζωής της, ο ναρκομανής φίλος του Λούη ο Σάββας, ο παπάς της ενορίας και η Τώνια, ανηψιά της μαμάς, που κάνει καριέρα αστυνομικού…

Τα σκηνικά που ακολουθούν είναι ξεκαρδιστικά και το ποιος την πληρώνει, ξεκάθαρο από τα προαναφερθέντα. Μέσα όμως από την ακραία σάτιρα, ο Φο κατακεραυνώνει τις εξουσίες, αποκαλύπτει την παραφιλολογία, την ψεύτικη χαρά των ναρκωτικών και την αφελή κουτοπονηριά των ανθρώπων που πιστεύουν ότι επιτελούν κοινωνικό έργο υπηρετώντας ένα σαθρό κράτος. Δεν είναι μια απλή φαρσοκωμωδία, είναι ένας ύμνος στην τέχνη του θεάτρου, με πικρές δόσεις αλήθειας και τραγικής πραγματικότητας, που κάνουν τον θεατή να γελάει με δάκρυα.