Ο Φεβρουάριος είναι ο μήνας ευαισθητοποίησης για τον Καρκίνο

Δημοσιεύτηκε στις 02 Φεβρουαρίου 2024

Ο Φεβρουάριος είναι ο Μήνας Ευαισθητοποίησης και Ενημέρωσης για τον Καρκίνο, όπου η 4η Φεβρουαρίου έχει καθιερωθεί ως η «Παγκόσμια Ημέρα Καρκίνου», και η 15η Φεβρουαρίου, ως η «Παγκόσμια Ημέρα κατά του Παιδικού Καρκίνου». Στόχος είναι η ευαισθητοποίηση του κοινού, η μείωση του χάσματος, όσον αφορά τη φροντίδα των ασθενών με καρκίνο, καθώς και η ανάδειξη της σημασίας τόσο της πρόληψης, όσο και της έγκαιρης διάγνωσης.

Το 2024, σηματοδοτεί το τρίτο έτος της παγκόσμιας τριετούς εκστρατείας της Ένωσης για τον Διεθνή Έλεγχο του Καρκίνου, (The Union for International Cancer Control – UICC) με κεντρικό σύνθημα «Κλείστε το χάσμα στη φροντίδα του καρκίνου». Φέτος, η εκστρατεία εστιάζει στην ενθάρρυνση και προτροπή των θεσμών να υιοθετήσουν μηχανισμούς και πρακτικές για την ισότητα στην υγεία, βελτιώνοντας την πρόσβαση στις υπηρεσίες που προσφέρονται για τον καρκίνο και μειώνοντας την οικονομική ανισότητα των υπηρεσιών, κλείνοντας έτσι το χάσμα στη φροντίδα του καρκίνου.

Ο καρκίνος στους ενήλικες αποτελεί τη δεύτερη σε συχνότητα αιτία θανάτου παγκοσμίως, αφού 1 στους 5 άνδρες και 1 στις 6 γυναίκες θα διαγνωσθούν με καρκίνο, ενώ 1 στους 8 άνδρες και 1 στις 11 γυναίκες θα χάσουν τη ζωή τους εξαιτίας της ασθένειας αυτής.

Επίσης, κάθε χρόνο, περισσότερα από 400.000 παιδιά και έφηβοι κάτω των 20 ετών διαγιγνώσκονται με καρκίνο. Το ποσοστό επιβίωσης εξαρτάται από την περιοχή, με 80% επιβίωση στις περισσότερες χώρες υψηλού εισοδήματος, αλλά έως και 20% μόνο στις χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος.

Επομένως, η παγκόσμια εκστρατεία ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης σε ότι αφορά την έγκαιρη πρόληψη, διάγνωση αλλά και θεραπεία του καρκίνου με απώτερο σκοπό την εξάλειψη των ανισοτήτων στην υγεία, είναι επιτακτική ανάγκη. Οι ανισότητες στην ιατρική φροντίδα απορρέουν, μεταξύ άλλων, από τις φυλετικές διακρίσεις, περιορισμούς σε μειονότητες, το κοινωνικό-οικονομικό πλαίσιο, διαφορές μεταξύ αστικών και αγροτικών περιοχών, διακρίσεις λόγω ηλικίας ή λόγω αναπηρίας. Έχει να κάνει, δηλαδή, με το που ζει κάποιος, από πού προέρχεται, ποιος είναι, τι κάνει, και τι αγαπά. Οι κοινωνικοί αυτοί παράγοντες, αντιπροσωπεύουν την βασική πηγή της ανισότητας στην περίθαλψη, θέτοντας φραγμούς στην πρόληψη, τη διάγνωση και τη θεραπεία του καρκίνου.

Στην Κύπρο, Πολιτεία και διάφοροι σύνδεσμοι ασθενών και υπηρεσιών, λειτουργούν συλλογικά τόσο ως προς την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση για την πρόληψη και έγκαιρη διάγνωση, όσο και ως προς την αποτελεσματική στήριξη και φροντίδα των ατόμων που θα νοσήσουν από καρκίνο. Απώτερος στόχος είναι μέσα από μια δυναμική και στενή συνεργασία της Πολιτείας και κοινωνίας των πολιτών, να προσφέρεται το καλύτερο επίπεδο φροντίδας και στήριξης του ασθενή, ανεξαρτήτως κοινωνικής τάξης, φύλου, εθνικότητας, ή θρησκείας.