Η Μαρία Θ. Μασούρα προτείνει εκδρομές στα κρασοχώρια της Λεμεσού

Δημοσιεύτηκε στις 09 Σεπτεμβρίου 2021

Τα τελευταία χρόνια η Κύπρος δεν παράγει μόνο το περίφημο γλυκό κρασί της, την κουμανταρία, αλλά και πολύ καλά ξηρά κρασιά. Μια εκδρομή στα κρασοχώρια της Λεμεσού, με στάσεις για γευσιγνωσία σε οινοποιεία, είναι ένας υπέροχος τρόπος να ανακαλύψει κανείς το κυπριακό κρασί.

Αφήνοντας τη Λεμεσό, βγαίνω από την έξοδο προς το χωριό Σούνι. Μετά από είκοσι περίπου λεπτά, ο δρόμος με οδηγεί στο Οινοποιείο Ζαμπάρτα, στο χωριό Άγιος Αμβρόσιος. Ένα μπουτίκ οινοποιείο, με ιδιοκτήτη τον οινοποιό Μάρκο Ζαμπάρτα και τη γυναίκα του, Marleen. Η γκάμα τους περιλαμβάνει κρασιά από διεθνείς και κυπριακές ποικιλίες. Ξεχωρίζω τη σειρά «Single Vineyard», που πρόκειται για οινοποιήσεις από σταφύλια από ένα και μόνο αμπελοτόπι, όπως είναι το «Single Vineyard Ξυνιστέρι», από σταφύλια από το ιδιόκτητο αμπέλι στα Μανδριά.

Μια από τις διαδρομές που αγαπώ είναι από το οινοποιείο προς την περιοχή Άγιος Νικόλαος. Εκεί βρίσκεται ο ιδιόκτητος αμπελώνας τους, ηλικίας 100 χρόνων, με το όνομα «Μαρτζελίνα». Εκεί γεννιέται το ομώνυμο κόκκινο κρασί της σειράς Single Vineyard, από τοπικές ποικιλίες, κυρίως Μαύρο. Ο αμπελώνας μοιάζει να αγγίζει τον ουρανό, τα μεγάλης ηλικίας αμπέλια σε σχήμα «κουζούπας» θυμίζουν χορευτές και η θέα προς το Τρόοδος σού κόβει την ανάσα.

Συνεχίζοντας την εκδρομή στα κρασοχώρια της Λεμεσού, αφήνω πίσω μου τον Άγιο Αμβρόσιο και επιλέγω μία από τις δύο κατευθύνσεις που ανοίγονται μπροστά μου. Η μία είναι προς τα δεξιά με προορισμό το Οινοποιείο Αργυρίδη στο χωριό Βάσα. Το οινοποιείο βρίσκεται εντός ενός αναπαλαιωμένου πετρόκτιστου κτιρίου. Φεύγοντας, παίρνω μαζί μου κόκκινο Μαραθεύτικο και το λευκό Viogner. Για φαγητό στο χωριό, φημισμένες κυπριακές ταβέρνες είναι η Αριάδνη, το Παλάτι και ο Πύρκος. Για τους λάτρεις των αποσταγμάτων, μια στάση στο Μουσείο Ζιβανίας στη Βάσα επιβάλλεται.

Αν πάρω αριστερά τον δρόμο από τον Άγιο Αμβρόσιο, θα κατευθυνθώ προς το Οινοποιείο Βλασίδη στο χωριό Κοιλάνι. Πρώτα όμως θα κάνω μια στάση, στα μέσα της διαδρομής, σε ένα από τα χωριά που αγαπώ, το Βουνί. Θα περπατήσω στα γραφικά σοκάκια του, θα χαζέψω τις γραμμένες στο χέρι οδούς και πινακίδες και θα καταλήξω στο εστιατόριο Ωραία Ελλάς για νόστιμες ελληνικές γεύσεις. Παίρνοντας ξανά τον δρόμο, λίγο έξω από το Κοιλάνι, μέσα σε ένα υπερμοντέρνο κτίριο, που θυμίζει σκηνικό από φιλμ του James Bond, βρίσκεται το Οινοποιείο Βλασίδη, με επικεφαλής οινοποιό τον Σοφοκλή Βλασίδη.

Αξίζει να πάρει κάποιος το κόκκινο Opus Artis για να το παλαιώσει στην κάβα του και το λευκό Alates από Ξυνιστέρι προερχόμενο από παλιά αμπέλια. Αν η μέρα απλώνεται μπροστά μου, αφήνω τα Κρασοχώρια και ανηφορίζω προς το χωριό Πελέντρι, στο Οινοποιείο Τσιάκκα. Διαθέτει μια από τις ωραιότερες θέες, σε ένα αμπέλι αμφιθεατρικού σχήματος ακριβώς κάτω από το οινοποιείο. Θα φύγω παίρνοντας μαζί μου τη μοντέρνα κουμανταρία, την παλαιωμένη ζιβανία και το Skin Contact κρασί από Ξυνιστέρι. Αν η όρεξη έχει ανοίξει, το παραδοσιακό εστιατόριο Συμπόσιο στο Πελέντρι για κυπριακούς μεζέδες είναι η αυτονόητη κατάληξη της εκδρομής.

ο εν λόγω κείμενο της Μαρίας Θ. Μασσούρα περιλαμβάνεται στο περιοδικό «IN LOVE With Cyprus», μια πολυτελή έκδοση του Συγκροτήματος ΔΙΑΣ, 196 σελίδων, γεμάτη Κύπρο, η οποία κυκλοφορεί στα περίπτερα στην τιμή των €2. Γιατί είμαστε «IN LOVE With Cyprus» και το φωνάζουμε με κάθε ευκαιρία!

*Τα δεκαπέντε κείμενα, ένας προορισμός σαν πρόταση από κάθε άτομο, θα δημοσιευτούν ξεχωριστά και όχι σε ένα ενιαίο άρθρο.