Δημοσιεύτηκε στις 24 Απριλίου 2019
Το ποιητικό αυτό έργο του Γιάννη Ρίτσου είναι βασισμένο στον μύθο της αρπαγής της κόρης της Δήμητρας ,θεάς της καρποφορίας και της γονιμότητας, υπεύθυνη για την καλή σοδειά και του Δία. Μία μέρα, η Περσεφόνη παρέα με τη θεά Αθηνά, την Άρτεμη και τις Ωκεανίδες νύμφες, μάζευαν λουλούδια στο Νύσιον πεδίον. Ανέμελη η Περσεφόνη, απομακρύνθηκε από τη συντροφιά της, αναζητώντας το πιο όμορφο λουλούδι. Τη στιγμή που έσκυψε να πιάσει έναν νάρκισσο, η γη χωρίστηκε στη μέση και από τα έγκατα εμφανίσθηκε ένα άρμα με τον Πλούτωνα αρπάζοντας την Περσεφόνη. Η θεά Δήμητρα από τη λύπη της, μάρανε την πλάση, οι σοδειές δεν καρποφορούσαν πια και τα λουλούδια δεν άνθιζαν, απαίτησε από τον Πλούτωνα να επιστραφεί η Περσεφόνη, αλλιώς δεν θα άφηνε τη γη να ξανανθίσει. Ο Δίας, παρακινημένος απ’ τις ικεσίες των ανθρώπων που πεινούσαν, διέταξε τον Πλούτωνα να ελευθερώσει την Περσεφόνη. Ο Πλούτωνας δεν ήθελε να χάσει την αγαπημένη του, κι έτσι κατέληξαν σε έναν διακανονισμό, η Περσεφόνη να είναι στη Γη 6 μήνες με την μητέρα της και 6 στον κάτω κόσμο μαζί του και μάλιστα για να το εξασφαλίσει αυτό, της έδωσε να φάει καρπό ροδιού για να ξαναγυρίσει, γιατί όποιος έτρωγε καρπό στον κάτω κόσμο έμενε εκεί.
Υπόθεση: Ποιητικός μονόλογος από την συλλογή του ποιητή «Τέταρτη Διάσταση» . Ο ποιητής, έχοντας ως αφετηρία τον αρχαιοελληνικό μύθο, όπως συμβαίνει στα περισσότερα ποιήματα της συλλογής, γράφει ένα ποίημα για το υπαρξιακό δράμα της ζωής, το αιώνια επαναλαμβανόμενο μέσα στο χώρο και το χρόνο. Το έργο «Περσεφόνη» πραγματεύεται την εσωτερική μας πάλη ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι, την θετικότητα και την απαισιοδοξία. Είναι ένας ύμνος στον έρωτα τόσο με την πνευματική όσο και με τη σαρκική του υπόσταση. Η εικόνα της αντίθεσης φωτός και σκοταδιού, επιστρέφει συνεχώς μέσα στο ποίημα είτε με κάποια περιγραφή είτε ως μεταφορά. Ο ποιητής δημιουργεί μια ατμόσφαιρα σκοτεινή, μυστικιστική αλλά και εντόνως ερωτική. Μας καλεί σε μια συμφιλίωση με τις πτυχές εκείνες του εαυτού που μένουν στο σκοτάδι.
Σκηνοθετικό σημείωμα
Συναρπαστικό, ελεγειακό συνάμα και τρομακτικό. Όπως κάθε ταξίδι που μας αλλάζει μια για πάντα την προοπτική της ζωής. Τέτοια ήταν η αίσθηση που μας δόθηκε από τις πρώτες κιόλας στιγμές που ξεφυλλίσαμε τον μύθο της Περσεφόνης μέσα από τη διπλά αλληγορική ματιά του Γιάννη Ρίτσου.
Η διαδικασία της ερμηνείας του κειμένου στις αναγνώσεις και στις πρόβες με τους συντελεστές, καθώς και η πλήρης κατανόηση ήταν η μεγάλη πρόκληση. Σε δεύτερο στάδιο, καθορίστηκαν τα βασικά στοιχεία: η βύθιση στην ανάμνηση, η σχέση με τον χώρο και το «σκλάβωμα» μεταξύ δύο εκ διαμέτρου αντίθετων κόσμων. Συνθέσαμε το ψυχολογικό προφίλ που πρότασσε το ποίημα, λαμβάνοντας σοβαρά υπόψη το κοινωνικό υπόβαθρο του ίδιου του δημιουργού, υπό το φως της πολιτικής κατάστασης της εποχής που γράφτηκε. Το διαχρονικό αυτό έργο σήμερα μιλάει για την ανάγκη για εσωτερικό διάλογο, για αποστασιοποίηση από το δύσκολο πολιτικό και ομολογουμένως ρηχό κοινωνικό περιβάλλον, για την αναζήτηση του βαθύτερου εαυτού, και θέτει το αιώνιο ερώτημα αν αξίζει να πιστεύει κανείς και να αγωνίζεται. Μιλάει για τη συνεχή μάχη του ανθρώπου μεταξύ του φωτός και του σκοταδιού, για την πλάνη να βρίσκεται κανείς μέσα στο σκοτάδι και να νομίζει πως είναι στο φως.
Το έργο του Γ. Ρίτσου «Περσεφόνη» θα το χαρακτηρίζαμε ως ένα «μεταφυσικό δράμα», εάν θέλαμε να το εντάξουμε σε κάποια κατηγορία θεατρικού έργου, ίσως και λόγω της ιδιαιτερότητάς του ως προς το περιεχόμενο, και κυρίως τον ποιητικό και φιλοσοφικό του λόγο, που συνυπάρχει «σοφά» με τον ρεαλισμό και τον νατουραλισμό της αγάπης προς το ελληνικό τοπίο και ιδεώδες. Ο προβληματισμός ως προς τη φόρμα υπήρξε έντονος. Βέβαια, για την επιτυχία του στόχου απαραίτητο είναι το καλό υλικό και η συναντίληψη με τους συντελεστές.
Συντελεστές
Σκηνοθεσία: Σάββας Μυλωνάς
Ερμηνεία: Σαλώμη Ιεροπούλου Μυλωνά
Μουσική σύνθεση: Γιώργος Καλογήρου
Βοηθός σκηνοθέτη: Χρίστος Τσιαήλης
Μακιγιάζ/Βοηθός παραγωγής: Ραφαέλα Ιεροπούλου
Χώρος: Wherehaus 612
Παραστάσεις: 15/5,17/5, 22/5, 26/5, 29/5,31/5 2019
Όλες οι παραστάσεις αρχίζουν στις 9:00 μ.μ.
Παραγωγή «χωροΤόπος»
Είσοδος: 15 ευρώ / 10 ευρώ
Πληροφορίες/Κρατήσεις: 22666610
-
Wherehaus 612
15 Μαΐου 2019
17 Μαΐου 2019
26 Μαΐου 2019
29 Απριλίου 2019
31 Μαΐου 2019
22 Μαΐου 2019
Σχετικά
«Το Όνειρο ενός Γελοίου» του Ντοστογιέφσκι στη Λευκωσία για δύο παραστάσεις
Ο Βασίλης Λάβρικωφ ερμηνεύει τον μονόλογο σε σκηνοθεσία Τάκη Χριστοφάκη, στις 30 και 31 Οκτωβρίου στο Θεατράκι ΡΙΚ — μια διαδρομή από την απόγνωση στην ελπίδα και τη δύναμη της αγάπης.
«Για πάντα δικός μου», μια διασκευή του έργου «Μητέρα» του Φλοριάν Ζελέρ.
Στο Flea Theatre τον Νοέμβριο
Μαραθώνιος Θεατρικών Αναγνώσεων…της Αλεξίας
12 νέα θεατρικά έργα παρουσιάζονται για πρώτη φορά στο κοινό
«Το Παπούτσι το Μονό» για τη στήριξη του TELETHON Κύπρου
Μια τρυφερή και διαδραστική παιδική θεατρική παράσταση, γεμάτη φαντασία, μουσική και χιούμορ, παρουσιάζεται στο πλαίσιο των φιλανθρωπικών εκδηλώσεων του TELETHON 2026.
«Με Δύναμη από την Κηφισιά»: Δύο βραδιές θεάτρου με ελεύθερη είσοδο στη Λεμεσό
Το Θέατρο Versus παρουσιάζει το έργο των Δημήτρη Κεχαΐδη και Ελένης Χαβιαρά σε μορφή θεατρικού αναλογίου, σε σκηνοθεσία Λουκά Ζήκου.
«Οι Τρίπλαροι τζαι ο Δράκος της Μηλιάς» επιστρέφουν για τα 10χρονα του Θεάτρου ΑντίΛογος
Το κυπριακό λαϊκό παραμύθι ανεβαίνει ξανά στη σκηνή, δέκα χρόνια μετά την πρώτη του παρουσίαση, για έξι κυριακάτικα ραντεβού με μικρούς και μεγάλους.
«Το Εσωτερικό»: Μια ανείπωτη αλήθεια στη σκηνή του Σατιρικού
Η ομάδα Teatro Angelico παρουσιάζει το έργο του Maurice Maeterlinck σε σκηνοθεσία Άντζελας Ριζάκη, καλώντας το κοινό να πάρει θέση απέναντι στη σιωπή και την ευθύνη.
«Πλούτωνος 71»: Δύο υπερπλήρεις παραστάσεις, μια γειτονιά γεμάτη μνήμες και συγκίνηση!
Φεστιβάλ Μαχαλάρτ, Λάρνακα 2030 – Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης
«Οι Τρίπλαροι τζαι ο Δράκος της Μηλιάς»: H πρώτη παραγωγή της παιδικής σκηνής του Θεάτρου ΑντίΛογος
Ένα παραδοσιακό παραμύθι σε διασκευή Άνδρης Θεοδότου
«Το Ψέμα»: Ένα δείπνο, δύο ζευγάρια και ένα μυστικό στο Σατιρικό Θέατρο
Η κωμωδία του Φλοριάν Ζελέρ κάνει πρεμιέρα στις 7 Νοεμβρίου, σε σκηνοθεσία Μαριάννας Καυκαρίδου, με τους Μάρα Κωνσταντίνου, Ανδρέα Τσέλεπο, Σίμο Τσιάκκα και Ιωάννα Λαμπροπούλου.
Φαίδων ή ο ίλιγγος: Η σύνθεση της νομπελίστριας Μαργκερίτ Γιουρσενάρ παρουσιάζεται ως θεατρικό ντουέτο στο Παττίχειο Λεμεσού
«Ξέρω για τον έρωτα τα λίγα που με έμαθαν τα μάτια που με αγάπησαν.»
Το Δημοτικό Θέατρο Λευκωσίας ανακοινώνει το Third Space Project
Μια σύμπραξη για εφήβους και νέους που φέρνει το θέατρο, τις τέχνες και την πόλη σε δημιουργικό διάλογο