Δημοσιεύτηκε στις 29 Οκτωβρίου 2018
Στις τέσσερις σκηνές που αποτελούν αυτό το μεγάλο μονόπρακτο τα γεγονότα που προσδιορίζουν την πλοκή έχουν ήδη συμβεί ενώ ο κεντρικός ήρωας, ο Σεμπάστιαν, είναι απών. Ο εφιαλτικός θάνατός του –μια ομάδα αγριεμένων, πεινασμένων νεαρών τού επιτέθηκε και τον κατασπάραξε– συνέβη απροσδόκητα το περσινό καλοκαίρι. Ήταν ένας μπον-βιβέρ, που συνοδευόταν πάντα από τη Βάιολετ, την εξαιρετικά κομψή μητέρα του και ήταν πάντα περιτριγυρισμένος από νέους και ωραίους άντρες, ενδεχομένως εραστές του. Εννέα μήνες του χρόνου ζούσε την ανέμελη, κοσμική ζωή του τζετ σετ της εποχής ενώ τους τρεις μήνες του καλοκαιριού έγραφε ένα ποίημα. Το μοιραίο καλοκαίρι ο Σεμπάστιαν δεν έκανε διακοπές με τη μητέρα του, Βάιολετ, η οποία παρουσίασε κάποιο πρόβλημα υγείας, αλλά με την ξαδέλφη του, Κάθριν.
Η Βάιολετ, η οποία συντηρεί οικονομικά την οικογένεια της Κάθριν, επιθυμεί διακαώς να εξουθενώσει οριστικά τη μαρτυρία της Κάθριν (ήδη έγκλειστης σε νευρολογική κλινική) που αφορά τον αποτρόπαιο θάνατο του γιου της. Πρωτίστως γιατί είναι εντελώς αταίριαστος με τον τρόπο που έζησαν (υπό την έννοια ότι ζούσαν –σύμφωνα πάντα με τη Βάιολετ-με άξονα την ομορφιά και την υψηλή αισθητική) αλλά κυρίως γιατί η μαρτυρία της Κάθριν, αποκαλύπτει την ομοφυλοφιλία του γιου της στην πλέον αντιαισθητική εκδοχή της: ο Σεμπάστιαν «νοίκιαζε τις υπηρεσίες» φτωχών αγοριών στη Καμπέθα ντε Λόμπο (Κεφάλι του Λύκου), την φαινομενικά ειδυλλιακή τοποθεσία όπου περνούσε τις διακοπές του.
Καθώς η περίεργη και σκοτεινή ιστορία εκτυλίσσεται γίνεται πια ξεκάθαρο ότι στόχος της Βάιολετ είναι να δώσει μια γενναιόδωρη χορηγία στον Δρ Τσουκρόβιτς, τον ειδικό γιατρό που έχει προσκαλέσει για να αναλάβει την υπόθεση λοβοτομής της Κάθριν, για να αναστείλει τις όποιες αμφιβολίες του και να προχωρήσει με την επέμβαση.
Παρόλο που ο Δρ Τσουκρόβιτς προειδοποιεί την Βάιολετ ότι μια λοβοτομή δεν θα κάνει κατ’ ανάγκην την Κάθριν να σταματήσει να μιλά για τα γεγονότα στην Καμπέθα Ντε Λόπο, εκείνη απαντά «Ίσως, αλλά μετά τη λοβοτομή ποιος θα την πιστεύει πια, γιατρέ».
Σκηνοθετικό σημείωμα
Το έργο επιδέχεται πολλές αναγνώσεις, ανάλογα με το πρίσμα μέσα από το οποίο θα επιλέξει να το δει ο εκάστοτε σκηνοθέτης: θα μπορούσε όντως να είναι ένα έργο με θέμα την αναλγησία του μακαρθισμού και των κοινωνικών συμβάσεων στην Αμερική του ΄50 ή ένα έργο για την ομοφοβία, μέσα σ’ ένα γενικότερο πλαίσιο, ή ένα έργο για τον καλλιτέχνη που μπορεί να γίνει βορά στα χέρια του κοινού και/ή των κριτικών ή ένα έργο για την παιδική πορνεία και τον σεξοτουρισμό, κυρίως σε φτωχές χώρες της Ασίας ή της Λατινικής Αμερικής ή, ακόμα, ένα έργο για όλα αυτά τα θέματα μαζί.
Η δική μου ανάγνωση καταλήγει να αφορά περισσότερο ένα οικογενειακό δράμα, ένα δράμα εμπνευσμένο από την ίδια την οικογένεια του Ουίλλιαμς. Το έργο, πιστεύω, είναι μια κατά πολύ σκοτεινότερη απεικόνιση της οικογένειας του συγγραφέα, κυρίως της σχέσης της μητέρας του Εντουίνα με την αδελφή του Ρόουζ (η οποία είχε υποστεί λοβοτομή το 1943). Το «Ξαφνικά πέρσι το Καλοκαίρι» αποτελεί ένα είδος αρνητικού (φωτογραφικού φιλμ) του άλλου περίφημου αυτοβιογραφικού του έργου, «Ο γυάλινος κόσμος».
Είναι γνωστό ότι ο συγγραφέας είχε περάσει από τη διαδικασία της ψυχανάλυσης. Μέσα από ένα ψυχαναλυτικό πρίσμα, ένα Φρουδικό φακό, μπορούμε να διακρίνουμε ότι οι βασικοί χαρακτήρες από το ένα αυτοβιογραφικό έργο μοιάζουν αντανακλάσεις άλλων βασικών χαρακτήρων του άλλου αυτοβιογραφικού έργου μέσα από ένα παραμορφωτικό καθρέφτη: η Βάιολετ από το «Ξαφνικά πέρσι το Καλοκαίρι» είναι μια εφιαλτική παραλλαγή της Αμάντα από τον «Γυάλινο κόσμο» και η Κάθριν μια ακόμα πιο θυματοποιημένη Λώρα. Ο περίεργα απών Σεμπάστιαν παρουσιάζει ουσιαστικές αντιστοιχίες με τον Τομ, δηλαδή τον ίδιο τον Ουίλλιαμς.
Πρεμιέρα: Παρασκευή 02 Νοεμβρίου 2018.
Παραστάσεις: Παρασκευή στις 20.30, Κυριακή στις 19.00.
Με τους: Μήδεια Χάννα (Κυρία Βέναμπλ, Ελεωνόρα Σερένα (Κάθριν), Γιώργος Χατζηκυριάκος (Δρ Τσουκρόβιτς), Ζήνα Καυκαρίδου (Κυρία Χόλλυ),Χρήστος Χρυσάνθου (Τζωρτζ), Μαρία Ζίττη (Αδελφή Ευτυχία), Σταματία Γκρέκο (Δεσποινίς Φόξχιλ).
Σκηνικά-κουστούμια: Μαρίζα Παρτζίλη
Σκηνοθεσία: Άγις Παίκος
Πληροφορίες - Κρατήσεις: 99588330
-
Θεατρικός Πολυχώρος ΕΣΤΙΑ
02 Νοεμβρίου 2018
Σχετικά
«Το Όνειρο ενός Γελοίου» του Ντοστογιέφσκι στη Λευκωσία για δύο παραστάσεις
Ο Βασίλης Λάβρικωφ ερμηνεύει τον μονόλογο σε σκηνοθεσία Τάκη Χριστοφάκη, στις 30 και 31 Οκτωβρίου στο Θεατράκι ΡΙΚ — μια διαδρομή από την απόγνωση στην ελπίδα και τη δύναμη της αγάπης.
«Για πάντα δικός μου», μια διασκευή του έργου «Μητέρα» του Φλοριάν Ζελέρ.
Στο Flea Theatre τον Νοέμβριο
Μαραθώνιος Θεατρικών Αναγνώσεων…της Αλεξίας
12 νέα θεατρικά έργα παρουσιάζονται για πρώτη φορά στο κοινό
«Το Παπούτσι το Μονό» για τη στήριξη του TELETHON Κύπρου
Μια τρυφερή και διαδραστική παιδική θεατρική παράσταση, γεμάτη φαντασία, μουσική και χιούμορ, παρουσιάζεται στο πλαίσιο των φιλανθρωπικών εκδηλώσεων του TELETHON 2026.
«Με Δύναμη από την Κηφισιά»: Δύο βραδιές θεάτρου με ελεύθερη είσοδο στη Λεμεσό
Το Θέατρο Versus παρουσιάζει το έργο των Δημήτρη Κεχαΐδη και Ελένης Χαβιαρά σε μορφή θεατρικού αναλογίου, σε σκηνοθεσία Λουκά Ζήκου.
«Οι Τρίπλαροι τζαι ο Δράκος της Μηλιάς» επιστρέφουν για τα 10χρονα του Θεάτρου ΑντίΛογος
Το κυπριακό λαϊκό παραμύθι ανεβαίνει ξανά στη σκηνή, δέκα χρόνια μετά την πρώτη του παρουσίαση, για έξι κυριακάτικα ραντεβού με μικρούς και μεγάλους.
«Το Εσωτερικό»: Μια ανείπωτη αλήθεια στη σκηνή του Σατιρικού
Η ομάδα Teatro Angelico παρουσιάζει το έργο του Maurice Maeterlinck σε σκηνοθεσία Άντζελας Ριζάκη, καλώντας το κοινό να πάρει θέση απέναντι στη σιωπή και την ευθύνη.
«Πλούτωνος 71»: Δύο υπερπλήρεις παραστάσεις, μια γειτονιά γεμάτη μνήμες και συγκίνηση!
Φεστιβάλ Μαχαλάρτ, Λάρνακα 2030 – Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης
«Οι Τρίπλαροι τζαι ο Δράκος της Μηλιάς»: H πρώτη παραγωγή της παιδικής σκηνής του Θεάτρου ΑντίΛογος
Ένα παραδοσιακό παραμύθι σε διασκευή Άνδρης Θεοδότου
«Το Ψέμα»: Ένα δείπνο, δύο ζευγάρια και ένα μυστικό στο Σατιρικό Θέατρο
Η κωμωδία του Φλοριάν Ζελέρ κάνει πρεμιέρα στις 7 Νοεμβρίου, σε σκηνοθεσία Μαριάννας Καυκαρίδου, με τους Μάρα Κωνσταντίνου, Ανδρέα Τσέλεπο, Σίμο Τσιάκκα και Ιωάννα Λαμπροπούλου.
Φαίδων ή ο ίλιγγος: Η σύνθεση της νομπελίστριας Μαργκερίτ Γιουρσενάρ παρουσιάζεται ως θεατρικό ντουέτο στο Παττίχειο Λεμεσού
«Ξέρω για τον έρωτα τα λίγα που με έμαθαν τα μάτια που με αγάπησαν.»
Το Δημοτικό Θέατρο Λευκωσίας ανακοινώνει το Third Space Project
Μια σύμπραξη για εφήβους και νέους που φέρνει το θέατρο, τις τέχνες και την πόλη σε δημιουργικό διάλογο