"Νιώθω υπόλογος ως διευθυντής του Παττιχείου Δημοτικού Θεάτρου"

Δημοσιεύτηκε στις 08 Σεπτεμβρίου 2016

Εφτά χρόνια διήρκεσε η ανακαίνιση και ο εκσυγχρονισμός του Παττίχειου Δημοτικού Θεάτρου Λεμεσού. Σε λίγους μήνες αναμένεται και επίσημα η επαναλειτουργία του.

Το Παττίχειο Δημοτικό Θέατρο Λεμεσό θα λειοτυργήσει ξανά στα τέλη Νοεμβρίου 

Οι προσδοκίες των δημοτών είναι πολλές, όσες και οι βλέψεις του Διευθυντή πλέον, Βάσου Αργυρίδη, ο οποίος μετά από μια πολύχρονη και άκρως επιτυχημένη καριέρα ως μουσικός, παραγωγός και καλλιτεχνικός διευθυντής, καλείται να δώσει ταυτότητα στο νέο πολιτιστικό καμάρι της συμπρωτεύουσας.

Ως γνήσιο τέκνο της Λεμεσού έχετε αναμνήσεις από το Παττίχειο;
‘Βεβαίως. Οι αναμνήσεις μου αρχίζουν από το Παλλάς. Το χειμώνα λειτουργούσε ως κινηματογράφος και το καλοκαίρι, ο χώρος στάθμευσης στο πίσω μέρος, μετατρεπόταν σε θερινό κινηματογράφο. Δίπλα σ’ αυτόν το χώρο υπήρχε ένα μεγάλο καφεστιατόριο το οποίο ανήκε στον παππού μου. Τη δεκαετία του ’60, όταν ήμουν μικρό παιδί, συνήθιζαν να με πηγαίνουν τόσο στο χειμερινό όσο και στο θερινό κινηματογράφο. Εκεί μεγάλωσα. Έζησα και το Παττίχειο Δημοτικό θέατρο στην πρώτη του εκδοχή. Θέλω να σας πω πως έχω υπάρξει στη σκηνή του θεάτρου ως καλλιτέχνης αρκετές φορές και τώρα η μοίρα το έφερε να περάσω στα γραφεία. Βέβαια η σκηνή δεν θα εκλείψει ποτέ’. 

Πώς σας κάνει να αισθάνεστε αυτή η εξέλιξη; 
‘Αισθάνομαι πως μου έχει εμπιστευτεί η πόλη το σημαντικότερο πολιτιστικό κύτταρο που διαθέτει σήμερα. Μου έχει δανείσει η τοπική κοινωνία τη διεύθυνση του Παττίχειου κι εγώ νιώθω υπόλογος. Πρέπει να αποδείξω πως αξίζω και οφείλω να τους βγάλω ασπροπρόσωπους’. 

Πώς προέκυψε αλήθεια το Παττίχειο;
‘Μετά από μια μακροχρόνια παρουσία στο χώρο της τέχνης, ως μουσικός, συνθέτης, παραγωγός και κατά καιρούς καλλιτεχνικός διευθυντής μεγάλων φεστιβαλικών εκδηλώσεων, είχε συσσωρευτεί μια εμπειρία. Παρόλες τις ευκαιρίες ή τις σειρήνες που με καλούσαν να φύγω από αυτόν τον τόπο, μια τέτοια θέση που σου επιτρέπει να ξεδιπλώσεις ένα όραμα, δεν σε αφήνει αδιάφορο. Ο Δήμος Λεμεσού αποφάσισε πως θα λειτουργήσει το Παττίχειο τόσο ως θεατρικό χώρο όσο και ως χώρο παραγωγής πολιτισμού, πρότασης και προσφοράς προς την τοπική κοινωνία. Δεν μπορώ να φανταστώ πως ένας άνθρωπος σαν εμένα θα μπορούσε να αφήσει να περάσει απαρατήρητη από δίπλα του μια τέτοια ευκαιρία’. 

Ποιο το όραμά σας για το Παττίχειο; 
‘Δεν είμαι οπαδός του μεγαλοϊδεατισμού. Όταν αναφέρομαι σε όραμα, μιλώ για τις συγκεκριμένες βλέψεις που πηγάζουν από τη φιλοσοφία, την αισθητική και την κοινωνική ευαισθησία ενός ανθρώπου για τη δική του τοπική και ευρύτερη κοινωνία. Στο χώρο του πολιτισμού υπάρχουν αυτές οι βλέψεις ή προθέσεις σε διάφορα επίπεδα. Κάποιοι άξονες αφορούν το κοινό. Είναι ένας άξονας που αφορά τους καλλιτέχνες και κυρίως τους ντόπιους. Θεωρώ πως ένα θέατρο που είναι “δημοτικό” δεν μπορείς να του συμπεριφέρεσαι για να κάνεις απλώς το κέφι σου. Σου το δανείζει η πόλη, οι φίλοι σου, οι συγγενείς σου, οι δικοί σου άνθρωποι, για να το επιστρέψεις καλύτερο και να τους δώσεις και αυτά που οι ίδιοι περιμένουν, στο βαθμό βεβαίως που τα όνειρα και οι βλέψεις όλων μας συναντώνται. Υπάρχουν μεγάλες ιδέες που όμως έχουν να κάνουν με διακίνηση κόσμου, με διακίνηση ιδεών και καλλιτεχνικών προτάσεων, με πολυπολιτισμικότητα που αφορά την ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου. Για θεσμούς που θα ενισχύσουν την ποικιλότητα των παραστάσεων που θα μπορέσει να δει το κοινό, και θα δώσουν ιδιαίτερο χαρακτήρα αναγνωρισιμότητας στην πόλη μας. Δεν θα παράγουμε, ούτε θα προωθούμε. Θα κάνουμε και τα δύο. Θα προωθούμε πολιτιστικές δράσεις που ξεκίνησαν εδώ και αλλού, ενώ ταυτόχρονα θα προσπαθήσουμε να παράξουμε δικές μας πολιτιστικές δράσεις, είτε με τη μορφή ανάθεσης είτε με τη μορφή υλοποίησης προτάσεων, στο βαθμό φυσικά που το καίριο και μεγάλο θέμα του οικονομικού μάς το επιτρέπει’. 

Πόσο βιώσιμο πιστεύετε πως μπορεί να καταστεί το θέατρο; 
‘Θα προσπαθήσουμε να είναι στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό βιώσιμο, παρόλο που ο πολιτισμός δεν είναι μια καλοκουρδισμένη επικερδής επιχείρηση. Ο πολιτισμός από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα επιχορηγείται. Έχω σκέψεις και ιδέες προκειμένου να βρεθεί η χρυσή τομή για να μπορέσει να συνυπάρξει η οικονομική ενίσχυση του οργανισμού, με όλες τις άλλες δράσεις που θα αποφέρουν κάποια έσοδα στον οργανισμό. Υπάρχουν ήδη προτάσεις για φεστιβαλικές παραστάσεις αλλά και για φεστιβαλικούς θεσμούς. Σκεφτόμαστε παραγωγές που θα θέλαμε να πραγματοποιούνται κάθε χρόνο, παραγωγές που θα ενταχθούν σε διεθνή προγράμματα και που θα ενισχύσουν το μεσογειακό χαρακτήρα της πόλης βάζοντάς την στο χάρτη. Φιλοδοξώ να σκαρφιστώ ιδέες που θα δώσουν στη Λεμεσό ένα μοναδικό θεσμό που θα τη βάλει σε ένα χάρτη για τη μοναδικότητά της’. 

Ποια είναι η ταυτότητα που προσδοκάτε να αποκτήσει το Παττίχειο υπό τη Διεύθυνσή σας; 
‘Η ταυτότητα ενός χώρου καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από την ταυτότητα αυτού που σχεδιάζει, που φτιάχνει στρατηγική. Εμείς ξεκινάμε από το μηδέν. Όλοι μπορεί να έχουν μέσα στο μυαλό τους κάποιες προσλαμβάνουσες ιδέες για το τι πάει να πει θέατρο. Κάποιοι μέσα στο μυαλό τους ενδεχομένως να έχουν σχεδιάσει τα εγκαίνια, την πρεμιέρα, τις παραστάσεις κ.ο.κ. Ο διευθυντής ενός τέτοιου οργανισμού δεν μπορεί ούτε να αρπάξει αυτό το δώρο που του εμπιστεύτηκε η πόλη και να βγάλει τα απωθημένα του ούτε από την άλλη να γίνει ένας παραγγελιοδόχος των απωθημένων που έχουν οι άλλοι’.