Πέθανε ο ηθοποιός Μιχάλης Μόσιος, ο «Ταμτάκος» του ελληνικού κινηματογράφου

Δημοσιεύτηκε στις 01 Ιουλίου 2026

Την είδηση του θανάτου του γνωστοποίησε ο γιος του με μια συγκινητική ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στην οποία τον αποχαιρετά με λόγια γεμάτα αγάπη και ευγνωμοσύνη.

Αναλυτικά η ανάρτησή του:

«Δεν το πιστεύω ότι γράφω αυτό το κείμενο...όμως με τεράστιο πόνο οφείλω να ανακοινώσω πως ο μπαμπάς μου, Μιχάλης Μόσιος, δυστυχώς έφυγε...

Ο μεγαλύτερος μου εφιάλτης έγινε πραγματικότητα.

Ήσουν ο πιο τίμιος άνθρωπος που έχω γνωρίσει, και σε ευχαριστώ που μου έδωσες τις ευαισθησίες σου, το ήθος σου, και μου έμαθες να είμαι τίμιος και αξιοπρεπής.

Πήγες να βρεις τον αδερφό σου τον Στάθη που μοιραστηκατε τόσα πολλά, πριν κάνετε ακόμα καριέρα.

Η μόνη φορά που σε είδα να κλαις σαν μωρό παιδί ήταν όταν έφυγε.

Τώρα κι εμείς με την σειρά μας κλαίμε για εσένα.

Το μόνο που με χαροποιεί (όσο είναι δυνατόν) είναι οτι έφυγες πλήρης, γεμάτος.

Ένα ορφανό φτωχό παιδί, που κατάφερε να μοιράσει γέλιο και να τον αγαπήσει ο κόσμος.

Θα κλείσω με ένα στιχάκι από ένα τραγούδι που είχα γράψει, για τον φόβο του να χάσω τον μπαμπά μου

Δεν ξέρω πως θα το αντέξω

Άμα σε χάσω μπαμπά

Θ'αφήσω τα κλειδιά μου απ'έξω

Μήπως και μπεις ξανά.

Αντίο πατέρα μου».

Ποιος ήταν ο Μιχάλης Μόσιος

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1947 και καταγόταν από τη Στενήμαχο Ημαθίας. 

Δημιούργησε στο θέατρο τον χαρακτήρα του «Ταμτάκου», που τον καθιέρωσε και στον κινηματογράφο μέσα από μια σειρά ταινιών. Ξεκίνησε την καριέρα του στον κινηματογράφο το 1972 με το έργο «Αν ήμουν πλούσιος».

Επαιξε σε πάνω από πέντε τηλεοπτικές σειρές της ΕΡΤ και της ΥΕΝΕΔ, έχει πρωταγωνιστήσει σε εννέα ελληνικές κινηματογραφικές ταινίες, ενώ δεκατρία άλλα έργα του έχουν κυκλοφορήσει σε βιντεοκασέτες και έχει παίξει σε πολλές θεατρικές παραστάσεις. Μέσα από τη δημιουργία του αυθόρμητου και σατιρικού «Ταμτάκου» γνωρίστηκε και αγαπήθηκε από τον κόσμο.

Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος

Ξεκίνησε τα πρώτα βήματα στο ελληνικό θέατρο στη Θεσσαλονίκη και στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Την περίοδο 1969-1972 συμμετείχε σε παραστάσεις αρχαίων Ελλήνων και ξένων συγγραφέων, όπως «Πλούτος« του Αριστοφάνη, «Αγαμέμνων« του Αισχύλου, «Βάτραχοι« του Αριστοφάνη, «Αντιγόνη» του Σοφοκλή, «Μάκβεθ« του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, «Φάουστ« του Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε, «Ενα Ονειρόδραμα» του Αυγούστου Στρίντμπεργκ, «Ονειρο Καλοκαιρινής Νύχτας« του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, «Ερωτόκριτος« του Βιτσέντζου Κορνάρου, «Ο Βασιλικός« του Αντωνίου Μάτεση, «Το Ζευγάρωμα» του Γρηγόριου Ξενόπουλου, «Οι Πίθηκοι« του Γρηγόρη Βαφιά και «Γεωργάκης Ολύμπιος – Εμμανουήλ Παππάς – Οι ρίζες» των Γιώργου Κιτσόπουλου και Θάνου Κωτσόπουλου.

Επειτα κατέβηκε στην Αθήνα, όπου συμμετείχε σε διάφορες παραστάσεις. Το 1972 συμμετείχε στην κινηματογραφική ταινία «Αν ήμουν πλούσιος» σε σκηνοθεσία του Στέλιου Τατασόπουλου και στη θεατρική παράσταση «Ριχάρδος Γ΄» με τον Δημήτρη Χορν στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιώς. Τη χειμερινή περίοδο 1972-1973 εμφανίστηκε στο Μοντέρνο Θέατρο και στην παράσταση «Τα Πατατάκια» του Αρνολντ Ουέσκερ, το 1973 στο Θέατρο Μινώα στην παράσταση «Θέλω έρωτα, όχι πόλεμο», την περίοδο 1973-1974 συμμετείχε στην περιοδεία της παράστασης «Ο Σεΐχης της Καβάλας» με τη Ρένα Βλαχοπούλου, συνεργασία που ευδοκίμησε τα επόμενα έτη της μεταδικτατορικής Ελλάδας, όταν επέστρεψε στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιώς και συμμετείχε την περίοδο 1974-1975 στην παράσταση «Παπαδόπουλος και Σία» και το 1975 στο ίδιο θέατρο στην παράσταση «Η Χαρτοπαίχτρα».