Τρία ελληνικά μυθιστορήματα για το καλοκαίρι

Δημοσιεύτηκε στις 21 Ιουλίου 2021

Τα βιβλία προσφέρουν ηρεμία και ξεγνοιασιά. Η ιστορία τους, μας ταξιδεύει και μας βγάζει εκτός των πραγματικών συνόρων. Θα έλεγα ότι είναι ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου στις διακοπές.

Εμείς, βρήκαμε τρία ελληνικά μυθιστόρημα που θα σου κρατάνε συντροφιά τις μέρες των διακοπών σου ή όταν θες να ηρεμίσει το μυαλό σου.

Διαφορετικοί σε ηλικία συγγραφείς έρχονται να καλύψουν ένα σύνολο επίσης πολύ διαφορετικών μεταξύ τους θεμάτων, χρησιμοποιώντας ο καθένας το δικό του ύφος και τη δική του τεχνική.

Στη Λατινική Αμερική και σε μιαν άλλη πραγματικότητα θα μας μεταφέρει ο Μιχάλης Μοδινός με την «Παραγουάη». Με το ένα μέρος της αφήγησης να ταξιδεύει στον 18ο αιώνα και το άλλο να πατά στην εποχή μας, το βιβλίο αφήνει πίσω του την Ελλάδα, όπως και οι δύο κεντρικοί του ήρωες, ένας πρόγονος κι ένας επίγονος. Η Παραγουάη και η Λατινική Αμερική μεταμορφώνονται στις σελίδες του σε μια γη της επαγγελίας, σε μια γωνιά της γης όπου είναι δυνατόν να ανακαλύψει κανείς και πάλι τον εαυτό του ή μάλλον να τον επινοήσει και να τον ορίσει από την αρχή. Όταν η ουτοπία δεν χάνει τη δύναμη παρακίνησης και τη βαθιά της ανάσα.

Με τους «Άντρες χωρίς άντρες» ο Νίκος Δαββέτας ξετυλίγει μιαν ιστορία συνάντησης του παρελθόντος με το παρόν. Φίλοι και γεννημένοι κατά τη δεκαετία του 1960, οι δυο γιοι του βιβλίου καλούνται όταν είναι πια μεσόκοποι να αναμετρηθούν με τα φαντάσματα των πατεράδων τους, που αν και σπεύδουν να καταλάβουν τα δύο αντιθετικά όρια του πολιτικού φάσματος (ακροδεξιός και παρακρατικός ο ένας, αριστερός και μονίμως κυνηγημένος ο άλλος) συγκλίνουν σταθερά ως προς την καθημερινότητά τους: η ομοφυλοφιλία του ακροδεξιού πατέρα και το εξ αυτής οικογενειακό κενό από τη μια πλευρά και η σπασμένη αλυσίδα στην επαφή του αριστερού μπαμπά με τη σύζυγό του από την άλλη, δυναμιτίζουν τα θεμέλια των σχέσεων αμφοτέρων με τους κατιόντες, μετατρέποντας τα παιδικά τους βιώματα σε τραύμα το οποίο κλυδωνίζει συθέμελα την ατομική τους ύπαρξη.

«Στη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού. Μια παλιά ιστορία» είναι ο τίτλος του μυθιστορήματος της Έλενας Χουζούρη για την τρομοκρατία. Πρωταγωνιστικό ρόλο στη δράση του βιβλίου, που ξεδιπλώνεται τον Οκτώβριο του 1989, λίγο μετά τον σχηματισμό της κυβέρνησης Τζαννετάκη, αναλαμβάνουν ο νεαρός αντιεξουσιαστής Άτακτος, ο μεγαλύτερος σε ηλικία αδελφός του και ο δημοσιογράφος Δημήτρης Κ. Ο δημοσιογράφος, με το παραιτημένο, άτονο, γκρίζο και μονίμως ηττοπαθές στιλ του, θα αποτελέσει τη μοναδική επαφή του Άτακτου με τον πραγματικό κόσμο, τη μοναδική σανίδα επιβίωσής του στη σκοτεινή μεριά του φεγγαριού, η οποία πλημμυρίζοντας με τη μουσική των Pink Floyd θα αποκαλύψει τον πολιτικό, αλλά και τον υπαρξιακό πυρήνα του μυθιστορήματος. Η Χουζούρη δουλεύει προσεκτικά τους ρόλους τους οποίους θα υποδυθούν οι δύο συμπρωταγωνιστές: ο πολιτικά αμετανόητος και ταυτοχρόνως ολοκληρωτικά συντετριμμένος αδελφός και ο ψυχικά ποικιλοτρόπως υπονομευμένος δημοσιογράφος.