Δημοσιεύτηκε στις 27 Μαρτίου 2020
Ο εορτασμός της Παγκόσμιας Ημέρας Θεάτρου καθιερώθηκε το 1962 από το Διεθνές Ινστιτούτο Θεάτρου (Δ.Ι.Θ.). Γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 27 Μαρτίου από την παγκόσμια θεατρική κοινότητα. Το Εκτελεστικό Συμβούλιο του Δ.Ι.Θ. επιλέγει κάθε φορά από μια χώρα-μέλος του μια διεθνώς αναγνωρισμένη προσωπικότητα του θεάτρου για να γράψει μήνυμα, το οποίο διαβάζεται σε όλα τα θέατρα [πράγμα το οποίο για τη φετινή χρονιά δε θα τηρηθεί λόγω της πανδημίας του κορονοϊού] και μεταδίδεται από τα Μ.Μ.Ε. σε όλο τον κόσμο. Το μήνυμα για την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου έχουν γράψει μεταξύ άλλων οι: Ζαν Κοκτώ, Άρθουρ Μίλλερ, Λώρενς Ολίβιε, Ζαν Λουί Μπαρώ, Πήτερ Μπρουκ, Πάμπλο Νερούδα, Ευγένιος Ιονέσκο, Λουκίνο Βισκόντι, Μάρτιν Έσλιν, Ιάκωβος Καμπανέλλης, Αριάν Μνουσκίν, Ρομπέρ Λεπάζ, Αουγκούστο Μποάλ, Τζούντι Ντεντς, Τζον Μάλκοβιτς, Ντάριο Φο, Brett Bailey κ.ά.
Φέτος το Μήνυμα για την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου γράφει ο Shahid Nadeem, θεατρικός συγγραφέας του Πακιστάν και επικεφαλής του φημισμένου Θεάτρου Ajoka.
Παρακάτω παρουσιάζεται η σύντομη εκδοχή του:
Το Θέατρο ως Βωμός
Στο τέλος μιας παράστασης ενός έργου για τον Ποιητή Σούφι[1] Bulleh Shah[2] από το Θέατρο Ajoka[3], ένας ηλικιωμένος άντρας συνοδευόμενος από ένα νεαρό αγόρι πλησίασε τον ηθοποιό που έπαιζε τον ρόλο του σπουδαίου Σούφι, «Ο εγγονός μου δεν είναι καλά, θα μπορούσατε σας παρακαλώ να τον ευλογήσετε;» Ο ηθοποιός εκπλάγηκε και είπε, «Δεν είμαι ο Bulleh Shah, είμαι απλώς ένας ηθοποιός που παίζει αυτόν τον ρόλο». Ο ηλικιωμένος είπε, «Γιε μου, δεν είσαι ηθοποιός, είσαι η μετενσάρκωση του Bulleh Shah, η Αβατάρα[4] του». Αίφνης, μας αποκαλύφθηκε μια ολάκερη καινούρια έννοια του θεάτρου όπου ο ηθοποιός γίνεται η μετενσάρκωση του ρόλου που παίζει.
«Το θέατρο έχει ρόλο, έναν ευγενή ρόλο, στην ενεργοποίηση και κινητοποίηση της ανθρωπότητας ώστε να ανυψώσει τον εαυτό της από αυτή την κατάβαση προς την άβυσσο»
Η εξερεύνηση ιστοριών όπως αυτής του Bulleh Shah, και υπάρχουν τόσες πολλές σε όλες τις κουλτούρες, μπορεί να αποτελέσει μια γέφυρα μεταξύ μας, των θεατρικών δημιουργών και ενός ανεξοικείωτου αλλά ενθουσιώδους κοινού. Όταν ερμηνεύουμε στη σκηνή, ορισμένες φορές παρασυρόμαστε από τη δική μας φιλοσοφία για το θέατρο, από τον ρόλο μας ως προάγγελοι της κοινωνικής αλλαγής και αφήνουμε πίσω μια μεγάλη μερίδα της μάζας. Κατά την ενασχόλησή μας με τις προκλήσεις του παρόντος, αποστερούμε τους εαυτούς μας από τις δυνατότητες μιας βαθειά συγκινητικής πνευματικής εμπειρίας που μπορεί να προσφέρει το θέατρο. Στον κόσμο του σήμερα όπου η μισαλλοδοξία, το μίσος και η βία ακολουθούν ανοδική πορεία και ο πλανήτης μας βυθίζεται όλο και πιο βαθιά στην κλιματική καταστροφή, πρέπει να αναπληρώσουμε την πνευματική μας δύναμη. Πρέπει να καταπολεμήσουμε την απάθεια, τον λήθαργο, την απαισιοδοξία, την απληστία και την αδιαφορία προς τον κόσμο μέσα στον οποίο ζούμε, προς τον πλανήτη πάνω στον οποίο ζούμε. Το θέατρο έχει ρόλο, έναν ευγενή ρόλο, στην ενεργοποίηση και κινητοποίηση της ανθρωπότητας ώστε να ανυψώσει τον εαυτό της από αυτή την κατάβαση προς την άβυσσο. Μπορεί να ανυψώσει τη σκηνή, τον παραστατικό χώρο, σε κάτι ιερό.
Στη Νότιο Ασία, οι καλλιτέχνες αγγίζουν με ευλάβεια το πάτωμα της σκηνής προτού πατήσουν πάνω σ’ αυτό, μια αρχαία παράδοση όπου το πνευματικό και το πολιτισμικό συνυφαίνονται. Είναι καιρός να ανακτήσουμε αυτή τη συμβιωτική σχέση μεταξύ καλλιτέχνη και κοινού, παρελθόντος και μέλλοντος.
Η θεατρική δημιουργία μπορεί να γίνει μια ιερή πράξη και οι ηθοποιοί μπορούν πράγματι να γίνουν οι αβατάρες των ρόλων που παίζουν. Το Θέατρο έχει τη δυνατότητα να καταστεί ένας βωμός και ο βωμός ένας παραστατικός χώρος.
—
* Το παρόν κείμενο αποτελεί απόσπασμα της μεγαλύτερης εκδοχής του Μηνύματος για την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου 2020 που είναι διαθέσιμη στα αγγλικά, γαλλικά και άλλες γλώσσες στο www.world-theatre-day.org
Ελληνική μετάφραση του αγγλικού πρωτότυπου: Γιόλα Κλείτου
Κυπριακό Κέντρο του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου (ΚΚΔΙΘ)
Σχετικά
Οι «Επτά επί Θήβας» επιστρέφουν στη Λευκωσία για μία επιπλέον παράσταση
Μετά τη θερμή ανταπόκριση του κοινού, η σύγχρονη σκηνική ανάγνωση της Λέας Μαλένη παρουσιάζεται ξανά στις 2 Σεπτεμβρίου, στο Αμφιθέατρο Μακαρίου Γ΄ της Σχολής Τυφλών.
«Η Αρραβωνιαστικιά του Αχιλλέα» της Άλκης Ζέη έρχεται από την Ελλάδα στην Κύπρο
Η Γιασεμί Κηλαηδόνη μεταφέρει στη σκηνή του Θεάτρου Ριάλτο το εμβληματικό μυθιστόρημα της Άλκης Ζέη, μέσα από έναν συγκλονιστικό μονόλογο σε σκηνοθεσία Φώτη Μακρή.
Άλκηστις του Ευριπίδη: Στην απότομη κατηφόρα της ζωής, ο Θάνατος κινεί τα νήματα
Είδαμε στο Αρχαίο Θέατρο Κουρίου τη φιλόδοξη και βαθιά αμφίσημη παράσταση του Εθνικού Θεάτρου, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά, που μετέτρεψε τη θυσία της ηρωίδας σε ένα σκοτεινό ερώτημα για τη ζωή, την εξουσία και τη θέση της γυναίκας
Ο «Κάτοικος Κηφισιάς» ταξιδεύει σε τέσσερα χωριά της Κύπρου
Μια σύγχρονη θεατρική παράσταση για την κοινωνική ανισότητα, την οικογένεια, την αξιοπρέπεια και τη δύναμη μιας γυναίκας να αρχίσει ξανά
Έφυγε ο ηθοποιός Φοίβος Γεωργιάδης
Η Κύπρος αποχαιρετά έναν αθόρυβο αλλά πολύτιμο εργάτη της σκηνής
Μία ακόμα (επιπλέον) παράσταση για το «PARTY της ζωής μου» με την Ελένη Ράντου
Η παράσταση που καθήλωσε το κοινό επιστρέφει για μία τελευταία εμφάνιση στην Κύπρο
Το πολυβραβευμένο «Goodbye, Lindita» του Μάριο Μπανούσι έρχεται στη Λευκωσία
Η παράσταση που συγκλόνισε κοινό και κριτικούς σε όλο τον κόσμο παρουσιάζεται στο Δημοτικό Θέατρο Λευκωσίας.
Ίων του Ευριπίδη: Δύο τελευταίες παραστάσεις στην Κύπρο
Πρόκειται για ένα από το πιο αινιγματικά έργα του αρχαίου δράματος
H Ελένη Ράντου επιστρέφει στην Κύπρο με "το Πάρτυ της ζωής μου"
Η παράσταση που συγκίνησε χιλιάδες θεατές επιστρέφει για τελευταία φορά στην Κύπρο!
Η Μαρίνα Μαλένη Κυριαζή διορίζεται Γενική Διευθύντρια του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου
Η θέση αφορά τα καθήκοντα τόσο εκτελεστικού όσο και καλλιτεχνικού Διευθυντή
Ο «Δίδυμος Μπελάς» με την Ελένη Φιλίνη έρχεται Κύπρο
Η κωμωδία του Δημήτρη Γιαννουκάκη σε περιοδεία με εκλεκτό θίασο
Πέθανε σε ηλικία 92 ετών η αγαπημένη ηθοποιός Μάρω Κοντού
Το τελευταίο διάστημα αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας και νοσηλευόταν στο νοσοκομείο
