"Με προβληματίζει η αιώνια εξάρτησή μας από τις επιχορηγήσεις"

Δημοσιεύτηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2016

Τα θεατρικά έργα που ανεβάζει υπήρξαν απωθημένα του και τα επιλέγει με γνώμονα τη συναισθηματική σχέση που έχει δημιουργηθεί μεταξύ του ίδιου και του εκάστοτε κειμένου. Ο Ανδρέας Αραούζος, ιδρυτής της θεατρικής ομάδας Alpha Square μας έχει συνηθίσει σε ένα συγκεκριμένο ρεπερτόριο έργων που χρειάζονται τόλμη και ρίσκο για να ανέβουν στην Κύπρο. 

Από την περσινή "Μαντάμ Σουσού" μέχρι το "Κόκκινο" και την "Αόρατη Όψη" στη Λεβέντειο Πινακοθήκη, τους "Άθλιους" του Βίκτωρος Ουγκώ, τη "Σταχτοπούτα" και τον "Μικρό Πρίγκηπα" έρχεται φέτος να κάνει αρχή, στη νέα θεατρική σεζόν με ένα έργο που έγινε πολύ γνωστό μέσα από τον αμερικανικό κινηματογράφο. 

Με αφορμή την πρεμιέρα της νέας του δουλειάς "Κωδικός Κόκκινο" (A few good men) ο Ανδρέας Αραούζος εξιστορεί όλη εκείνη τη διαδικασία από την οποία περνά ένας άνθρωπος που εργάζεται στο κυπριακό ελεύθερο θέατρο και επιδιώκει να φέρνει στη σκηνή όλα εκείνα που ονειρεύτηκε. Και μέχρι σήμερα, όπως φαίνεται, το καταφέρνει. 

Με ποια κριτήρια επιλέγεις τα έργα που θα ανεβάσεις; 
Πρέπει να μου μιλήσει το κείμενο. Πρέπει να αγαπήσω όχι μόνο τη μεγάλη εικόνα του συγγραφέα αλλά και τις μικρές του ‘‘παρατηρήσεις’’. Πρέπει να θέλω να πω αυτή την ιστορία. Όπως λέμε: ‘Αυτό, άσε με εμένα να το πω!’

Σκηνοθέτης ή ηθοποιός; 
Και τα δύο αλλά όχι (ξανά!) μαζί... Με κάποιες εξαιρέσεις, είναι πολύ επικίνδυνο να γίνονται ταυτόχρονα. Συνήθως ο έρωτάς μου για ένα κείμενο θα μου ψιθυρίσει επίσης ποια ανάγκη έχω: να το σκηνοθετήσω ή να υποδυθώ κάποιο συγκεκριμένο ρόλο.  

Ποια συστατικά θεωρείς πως πρέπει να έχει μία παράσταση για να θεωρείται επιτυχημένη; 
Να καταφέρει να παρασύρει το θεατή μαζί της. (Να τον καταβροχθίσει, αν γίνεται!)

Τα έργα τα οποία αναλαμβάνεις να φέρεις εις πέρας χαρακτηρίζονται από μία ιδιαίτερη φροντίδα. Αυτό είναι το ζητούμενό σου; Πως το πετυχαίνεις; 
Σ’ ευχαριστώ γι’ αυτό – είναι μεγάλη ικανοποίηση για μένα αν αυτό γίνεται αναγνωρίσιμο διότι, ναι, το ζητώ. Γενικά ζητώ φροντίδα και προσοχή στη δουλειά. Η μεγάλη εικόνα φτιάχνεται από τις πάμπολλες μικρές! Προσπαθώ να μεταφέρω στην ομάδα τον έρωτα που προανέφερα για το κείμενο, και μαζί ψάχνουμε, μαζί δημιουργούμε.
 
Γενικότερα παρατηρώ ότι είσαι τολμηρός στις επιλογές των έργων σου και επιλέγεις έργα με δυσκολίες, χωρίς να πορεύεσαι εκ του ασφαλούς. Αυτό γίνεται λόγω δικών σου ανησυχιών, θέλεις να αποδείξεις πράγματα ή αυτός είναι ο δικός σου καλλιτεχνικός τρόπος έκφρασης; 
Δεν είναι λίγες οι φορές που είπα πριν την πρεμιέρα «γιατί πήγα να το κάνω αυτό;». Αλλά πάντα, και το εννοώ το «πάντα» μέχρι στιγμής, θα υπάρξει μια πρόβα ή παράσταση που θα μου θυμίσει τους λόγους που είχα βουτήξει στα βαθιά. Δεν επιλέγω έργο λόγω του βαθμού δυσκολίας. Αλλά αν το κείμενο που αγάπησα απαιτεί τόλμη, δε θα φοβηθώ. Το «όραμα» είναι μεγάλο ναρκωτικό.

Η νέα δουλειά του Ανδρέα Αραούζου "Κωδικός Κόκκινο" κάνει πρεμιέρα το Σάββατο 8 Οκτωβρίου. 

ΟΛΕΣ ΟΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΕΔΩ 
 
Η νέα σου δουλειά έχει κάτι από… Χόλυγουντ. Γιατί επέλεξες αυτό το έργο και τι θα ήθελες να περάσεις στο κοινό που θα το παρακολουθήσει; 
Εκείνο που σχεδόν κανείς δε γνωρίζει είναι ότι το έργο αυτό γεννήθηκε ως θεατρικό και η ταινία ήταν κάτι που ακολούθησε. Δεν μεταφέρουμε τον κινηματογράφο επί σκηνής. Ανεβάζουμε ένα θεατρικό έργο, ενός δαιμόνιου συγγραφέα ο οποίος, με αφετηρία αυτό το στρατιωτικό και ανθρωπιστικό θρίλερ κατέληξε σήμερα να είναι ένας από τους ισχυρότερους συγγραφείς στο Χόλιγουντ. Η πένα του μας δίνει πλούσιο δράμα και κλονίζει ιδεολογίες και αυτό είναι που καλούμε το θεατή να απολαύσει στην παράστασή μας. 

Σκηνοθετικά πως θα λειτουργήσεις σε αυτή την παράσταση; Που εστιάζεις την προσοχή σου και τι σε δυσκόλεψε στο ανέβασμά του; 
Με ενδιαφέρει το «παιχνίδι» της ισχύος και του συστήματος. Ο νόμος, η ηθική, ο στρατός και η ιεραρχία του, η υπεράσπιση και ο κατήγορος, ο αθώος που έχει ενοχές, ο ένοχος που πιστεύει ότι είναι αθώος... όλα αυτά πρέπει να «αναποδογυρίζονται» συνεχώς στο μυαλό του θεατή. Δυσκολία υπάρχει σίγουρα στη σκηνογραφία και χωροταξία του έργου εφόσον κάθε λεπτό μεταφερόμαστε σε διαφορετικό χώρο αλλά εδώ ακριβώς εισχωρούν οι τέχνες της σκηνογραφίας, του φωτισμού και της μουσικής!

Τι σε προβληματίζει αλλά και τι σε χαροποιεί σήμερα παρακολουθώντας και βιώνοντας το κυπριακό θέατρο; Τι θα ήθελες να αλλάξεις; 
Με χαροποιεί η μικρή αύξηση των θεατών. Τη χρειαζόμαστε και αυτό χτίζει για το μέλλον. Με προβληματίζει η αιώνια εξάρτησή μας στις επιχορηγήσεις. Ο λόγος είναι γιατί οι πωλήσεις δεν αρκούν να καλύψουν τα έξοδα. Γι’ αυτό και σωτηρία θα είναι να μετατρέψουμε περισσότερο κόσμο σε θεατρόφιλους! Βέβαια χρειάζεται και καλό προϊόν για να πετύχει αυτό...

Ποιος ρόλος ή ακόμα και ποιο έργο θα έλεγες πως είναι το απωθημένο σου; 
Κάνω έργα που υπήρξαν απωθημένα μου. Και γι’ αυτό το πράγμα αισθάνομαι τυχερός. Τώρα δε θέλω να καθορίσω «το απόλυτο»... καλύτερα να συνεχίσω να ονειρεύομαι! 

Τι ετοιμάζεις επαγγελματικά μετά από το έργο που θα δούμε τον Οκτώβριο; 
Ένα έργο που υπήρξε απωθημένο μου για πάνω από δέκα χρόνια, και εύχομαι πως ήρθε η στιγμή του! Το Φιλί της Γυναίκας Αράχνης!

Τέλος, τι ονειρεύεσαι για το μέλλον;
Να συνεχίσω να δουλεύω με πολύ όμορφες ομάδες, όπως τώρα, να ανεβάζουμε ξεχωριστά έργα, όπως τώρα, και να παίρουμε όλοι την ανταμοιβή που αξίζει σε αυτές τις δημιουργίες.